صبر بر تشنگى
اين نوع شكيبايى سخت دشوار است ، به خصوص اگر تشنگى در نهايت شدت باشد . تسليم نشدن به دشمن با زحمت تشنگى ، علامت تصميم و عزم راسخ و فوق العاده است . شايد در تاريخ موردى نباشد كه آب را بر روى طرف مقابل بسته باشند و او از تسليم خوددارى كرده باشد .
برحسب تواريخ و كتابهاى معتبر مقتل ، از روز هفتم محرّم آب را بر روى آن حضرت و خاندان و اصحابش بستند . از آن روز تا روز عاشورا اگر هم يكى دو مرتبه به وسيلهء حفر چاه و كوشش حضرت عباس ، قمر بنى هاشم ، آبى تهيه شد ، بالطبع سالمندان و بزرگان از آن استفاده نمىكردند و فقط اطفال و خردسالان و مراكب زبان بسته را يكى دو وعده با آن سيراب كردند ؛ بنابراين داستان تشنگى امام عليه السلام فوق العاده غم انگيز و شكيبايى آن حضرت بر رنج تشنگى تحيرآميز است .
كسانى كه گرماى عراق را ديدهاند مىدانند كه تحمل چند ساعت تشنگى در آنجا طاقت فرساست . زحمت جهاد در آفتاب سوزان ، كثرت جراحات و ريزش خون ، همه باعث شدت تشنگى است اما آن امام تشنهكام بر اين رنج عظيم ، صبر فرمود و تسليم آن ناكسان نگرديد . صَلَّى اللهُ عَلَيْكَ يا ابا عَبْدِالله .