وَتُسَلِّمُوا عَلى أَهْلِها ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ( 27 )
فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فِيها أَحَداً فَلا تَدْخُلُوها حَتَّى يُؤْذَنَ لَكُمْ وَ إِنْ قِيلَ لَكُمُ ارْجِعُوا فَارْجِعُوا هُوَ أَزْكى لَكُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ( 28 ) لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُناحٌ أَنْ تَدْخُلُوا بُيُوتاً غَيْرَ مَسْكُونَةٍ فِيها مَتاعٌ لَكُمْ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما تَكْتُمُونَ ( 29 )
/ 287
معناى واژهها
26 [ مبرّأون ] : برى و بر كنار ، پاك شدگان .
29 [ جناح ] : حرج و گناه .
/ 288
بازدارندهء دينى و اثر آن در نگهدارى اجتماع
رهنمودهايى از آيات :
روند مطلب در اينجا پيرامون دو قضيّهء اساسى دور مىزند :
اوّل : بيم دادن و هشدارى به زبانى تند كه خداوند خطاب به كسانى مىكند كه زنان پاكدامن بىخبر از فحشا را متّهم به زنا مىكنند ، و اين افراد را از آتش دوزخ ، بدان روز كه امكان انكار افترايشان براى آنها وجود ندارد ، بر حذر مىسازد ، و اين هشدار و خطاب براى آن است كه مانع دينى را در و جدان مردم زنده كند ، تا اجتماع از حضيض مشاجرات بىارزش به اوج آداب و الا ارتقا يابد .
دوّم : پس از آن كه آيات پيشين از ضرورت حفظ و حمايت معنوى