آسمانها و زمين است ، و از اين روى است كه پس از ذكر آن صفتهاى مؤمن سخن از بهشت به ميان مىآيد .
«
أُولئِكَ هُمُ الْوارِثُونَ
- اينان همان ميراث برانند . » اين آيه را دو معنى است :
اوّل : آنچه در احاديث آمده كه هر انسانى را دو خانه است . يكى در بهشت و ديگرى در دوزخ . پس هر كس دوزخى شد ، پرهيزگاران وارث خانهء او در بهشت مىشوند . از پيامبر ( ص ) روايت كردهاند :
« هيچ يك از شما نيست كه او را دو منزل نباشد ، منزلى در بهشت ، و منزلى در دوزخ ، پس چون بميرد و به دوزخ رود ، بهشتيان وارث منزل بهشتى او شوند » . « 10 » دوّم : مؤمنان فردوس را به ميراث مىبرند كه بالاترين مراتب بهشت است بدون كارى كه گفتنى باشد ، جز انتسابشان به بهشت ، مانند كسى كه بدون كار و كوششى كه خود كرده باشد دارايى پدرش را فقط به سبب انتساب و وابستگى به دو به ارث مىبرد .
و خداى سبحانه و تعالى از انسان مىخواهد كه به سببى به بهشت برسد ، تا وقتى مرد وارث آن شود .
«
الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيها خالِدُونَ
- آنان كه فردوس را كه همواره در آن جاويدانند ، به ميراث مىبرند . »
/ 156
[ سوره المؤمنون ( 23 ) : آيات 12 تا 22 ]
وَ لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسانَ مِنْ سُلالَةٍ مِنْ طِينٍ ( 12 ) ثُمَّ جَعَلْناهُ نُطْفَةً فِي قَرارٍ مَكِينٍ ( 13 ) ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا
هامش
( 10 ) - همان مصدر ، ص 532 .