اجتماع اسلامى گويد : «
وَ جاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهادِهِ هُوَ اجْتَباكُمْ وَ ما جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ
- در راه خداوند چنان كه بايد جهاد كنيد . او شما را برگزيد . و برايتان در دين هيچ تنگنايى پديد نياورد . . . » و آيهاى ديگر كه خداى سبحان در آن مىگويد : «
وَ إِنْ تَتَوَلَّوْا يَسْتَبْدِلْ قَوْماً غَيْرَكُمْ ثُمَّ لا يَكُونُوا أَمْثالَكُمْ
- و اگر روى برتابيد ، به جاى شما مردمى ديگر آورد كه هرگز همسان شما نباشند » . « 37 » پس خداى سبحان از ديگر بندگانش كسى را انتخاب مىكند كه داراى شايستگى علمى و عملى و رهبرى باشد و مسئوليّت نقل رسالت و پيام را به دو مىدهد .
[ 76 ] خداى سبحان از لحاظ علم و آگاهى هر لحظه بر رسولانى كه برگزيده است احاطه دارد و از اين رو قادر بر مخالفت و نافرمانى نسبت به او و نقل گفتهاى به مردم كه او خشنود نباشد نيستند و چنان گفتهاى براستى گمراهى آشكاريست ، در صورتى كه نسبت پروردگار خود را با رسولانى كه برگزيده است قياس كنيم مىبينيم كه :
«
يَعْلَمُ ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ ما خَلْفَهُمْ
- آنچه را كه در پيش رويشان است و آنچه را كه پشت سرشان است مىداند . . . » همانا علم خدا شامل رسولانش نيز مىشود ، پس او همواره با ايشان است و آنچه را پيش رويشان و پشت سرشان است مىداند .
«
وَ إِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ
- و همهء كارها به دو باز مىگردد . » امور پيامبران و امور مردم ، و در ضمن آن حق نيكوكار را از تبهكار مىگيرد و نيكوكار را به نكوكاريش و تبهكار را به تبهكاريش پاداش مىدهد .
[ 77 ] «
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ارْكَعُوا وَ اسْجُدُوا وَ اعْبُدُوا رَبَّكُمْ وَ افْعَلُوا / 131 الْخَيْرَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
- اى كسانى كه ايمان آوردهايد ، ركوع كنيد و سجده كنيد و پروردگارتان را بپرستيد و كار نيك به جاى آوريد ، باشد كه رستگار گرديد . »
هامش
( 37 ) - محمّد / 38 .