در قبضه قدرت او هستند و هيچيك از خود مالك نفع و ضررى نيستند . خدا هميشه بوده و هميشه خواهد بود :
( هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ) « 1 »
بايد چنين خدايى را پرستش كنند و از اعمال و كارهاى خود رضا و خشنودى او را بخواهند ، جز به درگاه او به درگاه ديگرى اظهار عبوديت و بندگى و پرستش روا نيست . حكومت و پادشاهى مختص اوست و مخلوقات از شاه و گدا و سفيد و سياه به او محتاج هستند . او از همه بىنياز و غنى بالذّات است . هر كس تقوايش بيشتر و عملش صالحتر باشد به درگاه او مقرّبتر است :
( قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْاْ إِلَى كَلَمَةٍ سَوَاء بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللّهَ وَلَا نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلَا يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضاً أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللّهِ ) « 2 »
بگو اى اهل كتاب بياييد از آن كلمه حقّ كه ميان ما و شما يكسان است پيروى كنيم كه به جز خداى يكتا هيچ كس را نپرستيم و چيزى را شريك او قرار ندهيم و برخى ، برخى را به جاى خدا تعظيم نكنيم .
( فَمَن كَانَ يَرْجُو لِقَاء رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا ) « 3 »
هامش
( 1 ) . سورهى حديد ، آيهى 3
( 2 ) . سورهى آل عمران ، آيهى 64
( 3 ) . سورهى كهف ، آيهى 110 .