بنابراين در اين جوابها نظر بر اين است كه بگوييم امامت شخص غايبى كه به طور كلى از مردم جدا باشد و مردم از او غائب و او از مردم غايب باشد عقيدهء شيعه نيست و مقصود از غيبت ، غيبتى است كه غايب و مغيب عنه در آن ، از هم منفصل و جدا نيستند و ربط غايب با كسانى كه از آنها غايب شده مثل ربط آفتاب مستور به ابر با كاينات ارضى است ؛ نه اينكه اجتماع آنها با يكديگر ناممكن است .
غيبتى كه شيعه به آن معتقد است قاطع ارتباط كلى نيست و معنايش پنهان بودن مغيب عنه از غايب نيست ؛ لذا غيبت با آن فوائدى ، كه گفته شد بر وجود امام مترتب است ، منافى نيست .
و آخر دعوانا ان الحمد لله رب العالمين
جمادى الثانيه 1417
لطف الله صافى
پاسخ به ده پرسش (پيرامون امامت ، خصائص و اوصاف حضرت مهدى ع) (فارسى) — صفحة 121
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص١٢١