2 . امامى كه در غيبت است چه فايدهاى دارد ؟
گفته شده كه نصب امام در صورتى كه غائب از انظار ومتصرف در امور و رتق و فتق و اصلاح احوال جامعه نباشد چه فائدهاى دارد ؟ و اصلًا چرا لازم مىشود ؟ و چرا بعد از اينكه غائب است و در جامعه حضور عينى ندارد عدم دخالت او در امور ، مستند به مردم است ؟ در حالى كه مردم به واسطهء وجود و حضور او در ميان جامعه در معرض امتثال و اطاعت از فرامين و اوامر او قرار نگرفته و مخالفتى اظهار ننمودهاند تا بتوان غيبت و قيام نكردن آن حضرت را به اصلاح و انتظام شئون عموم و اعمال ولايت به مردم نسبت داد ؛ لذا كلام محقق طوسى كه عدم تصرف امام را از ما و مستند به ما ( يعنى مردم ) مىفرمايد چگونه قابل توجيه و تحقيق است ؟
در جواب مىگوييم اين ايراد كه فائدهء تعيين امامى كه بر كنار از مداخله در ادارهء جامعه و حفظ مصالح عاليه اسلامى باشد چيست و نصب و تعيين او چرا لازم است به فرض ورود ، اختصاص به امام غائب ندارد بلكه در مورد امام حاضرى كه مبسوط اليد نيست و از تصرف در امور ، ممنوع يا محبوس است نيز قابل طرح است بلكه در مورد نبى و پيغمبرى كه مردم او را به طور موقت يا دائم ، مانع از تبليغ رسالت باشند نيز اين سؤال هست .
اما جواب كلى اين است كه با وجود عدم حضور مردم براى انفاذ اوامر امام يا استماع تبليغ نبى و بلكه ممانعت از آن ، چنان كه در عصر ائمه قبل از حضرت صاحب الامر عليهم السلام واقع شد ، تصرف نكردن آن بزرگواران در