نشانههاى قصد و شعور و آگاهى و نظم دقيق را كه در اين عالم است به آن نسبت دهيم .
و اگر خدا را علةالعلل و ازلى بدانيم ، تمام اين عالم و اين نظم و انضباط و آثار شعور و قصد ، قابل توجيه مىشود و همه را به او نسبت مىدهيم و هر گونه ابهام رفع مىشود .
پس بر فرض اينكه ماده و جهان را ازلى بدانيم ، اين اشكال باقى مىماند كه پس اين نظم و آثار شعور و قصد از كجاست ؟ ولى اگر به خداى ازلى و يگانه ايمان بياوريم ، اين اشكالات رفع مىشود .
به سوى آفريدگار (فارسى) — صفحة 53
مساهمون: الشيخ لطف الله الصافي الگلپايگاني
ص٥٣