الْمَيِّتِ وَ يُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيّ وَ مَنْ يُدَبِّرُ الأَمْرَ فَسَيَقُولُونَ اللّهُ فَقُلْ أَفَلا تَتَّقُونَ « 1 »
بگو كيست كه شما را از آسمان و زمين ، روزى مىدهد ؟ يا كيست كه مالك گوش و ديدههاست ؟ و چه كسى زنده را از مرده و مرده را از زنده بيرون مىآورد ؟ و كيست كه كارها را تدبير مىكند ؟ پس زود مىگويند خدا ، پس بگو چرا پرهيز نمىكنيد ؟
چشم واقع بين
از اين گونه آيات كه حكمتهاى خدا و علم و تقدير او را در مخلوقات و ربط و تعلق آنها را به او بيان مىكند و بشر را دعوت به تعقل ، تفكر و آگاهى مىنمايد ، در قرآن مجيد بسيار است .
اگر روح انسان بهانهجو نبوده و حقيقت طلب باشد ، هر يك از آيات بىشمارى كه در هر دقيقه و ثانيه جلو چشم او قرار مىگيرد ، براى راهنمايى او به سوى شناخت خداى يگانه و قدرت نا محدود و علم غير متناهى او كافى است .
برخى از مردم در حالى كه در امور زندگى و مسايل مهم اجتماعى و اخلاقى ، بنياد كارشان بر كاوش زياد و محكم كارى و بررسى و جستجو نيست بلكه به آسانى اطمينان و باور براى شان حاصل مىشود ، در مورد عقايد و ايمان به عالم غيب و خداشناسى و پيغمبر و امام شناسى ، دير باور
هستند و ادلّه قانع كننده و خردپسند ، آنان را مطمئن نمىسازد مثل اين كه مىخواهند در اين موارد غير از روشهاى عقلايى ، روشهاى ديگر و ادلّه ديگرى بر آنان عرضه شود .
هامش
( 1 ) . يونس ، آيهء 31 . .