ثُمَّ قالَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ « 1 »
مثل عيسى نزد خدا مثل آدم است كه او را از خاك آفريد پس به او فرمود ، بشو ، پس شد .
خلاصه ، قدر يقينى آنچه پس از ملاحظه مجموع آيات راجع به آغاز خلق انسان و احاديث معتبر استفاده مىشود اين است كه اين نسل موجود ، انسانى نوعى ، مشتق از انواع ديگر نيست كه طبيعت آن را به تدريج به اين ترقى و كمال رسانده باشد آنچنانكه طرفداران نشو و ارتقا و علماى طبيعى بحث مىكنند ، بلكه نوعى است كه خدا آن را ابداع فرموده است با همين شكل و غرايز و استعدادات و مشاعر و حواس ظاهره و باطنه ، خدا ، دو زوج از اين نوع آفريد و تمام نسل موجود به آنان منتهى مىشوند ؛ چنانكه مىفرمايد :
انّا خَلَقْناكُمْ مِنْ ذَكَرٍ وَ انْثي « 2 »
بنابر اين ، با توجه به اينكه اصل پيدايش نوع انسان از موجود تك سلولى و بالاخره تكامل آن از ميمون از قرآن استفاده نمىشود و بلكه بعضى از آيات بر آفرينش انسان به طور ابداع دلالت دارند و با توجه به اينكه اصل فرضيه تطور و تكامل به فرض آنكه از آن ايرادات خلاص شود ( كه هرگز خلاص نخواهد شد ) از حد حدس و گمان ، بالاتر نمىرود و ممكن است از نظر علمى در آينده فرضيههاى ديگر مطرح و تأييد شود ، نبايد امثال اين آيات را با توجيه و تأويلهاى سست به آن نظريه تطبيق كرد و قرآن مجيد را تفسير به رأى نمود .
هامش
( 1 ) . آل عمران ، آيهء 53 .
( 2 ) . حجرات ، آيهء 13 . .