اشتباه كنيم و همه را پراكنده و جدا از هم و مستقل و بى ارتباط به مبدأ و حقيقت اصلى بنگريم ، نه رنگ آنها را شناختهايم و نه به آن كسى كه بر آنها رنگ زيباى وجود را زده ، معرفت يافتهايم .
ارتباط با خداوند از نظر قرآن
در آيات قرآن مجيد ، نيك بينديشيد كه چگونه همه پديدهها را نشانهء قدرت و توانايى خداوند و وابسته و متعلق و مرتبط به او و مسخّر امر و اراده او معرفى نموده و مىفرمايد :
ياايُّهَا النّاسُ اذكُرُوا نِعْمَتَ اللّهِ عَلَيْكُمْ هَلْ مِنْ خالِقٍ غَيْرُاللّهِ يَرْزُقُكُمْ مِنَ السَّماءِ وَالارْضِ لاإلهَ إلّا هُوَ فَانّى تُؤْفَكُونَ « 1 »
اى مردم ! نعمت خدا را كه بر شما ارزانى داشته است ، ياد كنيد ، آيا آفرينندهاى غير از خدا مىباشد كه شما را از آسمان و زمين روزى مىدهد ؟ نيست الهى مگر او پس به كجا برگردانده مىشويد ؟
خداست كه بادها را مىفرستد تا ابرها را برانگيزد ، سپس آن ( ابر ) را به سوى سرزمين مرده مىرانيم آنگاه به وسيلهء آن زمين را بعد از مردنش زنده مىگردانيم ، نشور ( برانگيخته شدن مردگان ) هم همين گونه است . « 2 »
هامش
( 1 ) . فاطر ، آيهء 3 .
( 2 ) . فاطر ، آيهء 9 . .