آغاز خلقت ، امتى واحد بودند و تفاوتى ميان افراد وجود نداشت ؛ پس از آن ، اختلافات پديدار گرديد و خداوند انبيا را همراه كتاب مبعوث گردانيد تا اختلافات مردم را از ميان بردارند و آنها را به اجتماعى واحد بازگردانند . از جمله آن آيات اين آيه است كه مىفرمايد : كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُواْ فِيهِ ؛ « مردم يك گروه بودند ، خدا رسولان را فرستاد كه ( نيكوكاران را ) بشارت دهند و ( بدان را ) بترسانند ، و با آنان كتاب به راستى فرستاد تا در موارد نزاع مردم تنها دين خدا به عدالت حكمفرما باشد » « 1 » .
اسلام عزيز اوّلين مبلّغى است كه از مردم خواسته است به اجتماع اطراف خود توجه داشته باشند ، و آنها را به سوى زندگى سعادتمندانه و حيات نيكو در سايهى اجتماع فراخوانده است . خداوند متعال مىفرمايد : وَاعْتَصِمُواْ بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعًا وَلَا تَفَرَّقُواْ ؛ « و همگى به رشته ( دين ) خدا چنگ زده و به راههاى متفرّق نرويد » « 2 » تا آنجا كه مىفرمايد : وَلْتَكُن مِّنكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ؛ « و بايد برخى از شما مسلمانان ، خلق را به خير و صلاح دعوت كنند و امر به نيكوكارى و نهى از بدكارى كنند ، و اينها ( كه واسطه هدايت خلق هستند ) رستگار خواهند بود » « 3 » ؛ همچنين آيات إِنَّ الَّذِينَ فَرَّقُواْ دِينَهُمْ وَكَانُواْ شِيَعًا لَّسْتَ مِنْهُمْ فِى شَيْءٍ ؛ « آنان كه دين را پراكنده نمودند و ( در آن ) فرقه فرقه شدند ( چشم از آنها بپوش ) چنين
هامش
( 1 ) . بقره ( 2 ) : 213 .
( 2 ) . آل عمران ( 3 ) : 103 .
( 3 ) . آل عمران ( 3 ) : 104 .