حال شما زمانى كه معروف در جامعه منكر و منكر معروف گردد ؟ » .
پس ، إنّا لِلّهِ و إنّا إلَيهِ راجِعونَ .
بحثى نيست كه وجوب امر به معروف و نهى از منكر شرايطى دارد ؛ لكن اين مطلب بر گروهى مشتبه شده است ؛ چنان كه برخى شرايط واجب را جزء شرايط وجوب برشمرده ، آنگاه اين شرايط را نيز به ميل خود تفسير كردهاند ! مثل اين كه آنها از آنچه بر ترك اين فريضه مترتّب است ، غافلاند ! به ويژه سكوت در مقابل بدعتگزاران در دين كه دشمنان حقّ هستند . كسانى كه اگر فرصت يابند احكام خداىمتعال را تبديل مىكنند وسنّت رسول خدا ( ص ) را تغيير مىدهند ؛ چنان كه از اسلام تنها نامى و از قرآن تنها رسمى باقى مىماند .
امام باقر ( ع ) دربارهى ايشان فرموده است :
« يَكُونُ فِى آخِرِ الزَّمَانِ قَوْمٌ يُتَّبَعُ فِيهِمْ قَوْمٌ مُرَاءُونَ يَتَقَرَّءُونَ وَ يَتَنَسَّكُونَ حُدَثَاءُ سُفَهَاءُ لَا يُوجِبُونَ أَمْراً بِمَعْرُوفٍ وَ لَا نَهْياً عَنْ مُنْكَرٍ إِلَّا إِذَا أَمِنُوا الضَّرَرَ يَطْلُبُونَ لِأَنْفُسِهِمُ الرُّخَصَ وَ الْمَعَاذِيرَ يَتَّبِعُونَ زَلَّاتِ الْعُلَمَاءِ وَ فَسَادَ عَمَلِهِمْ يُقْبِلُونَ عَلَى الصَّلَاةِ وَ الصِّيَامِ وَ مَا لَا يَكْلِمُهُمْ فِى نَفْسٍ وَ لَا مَالٍ وَ لَوْ أَضَرَّتِ الصَّلَاةُ بِسَائِرِ مَا يَعْمَلُونَ بِأَمْوَالِهِمْ وَ أَبْدَانِهِمْ لَرَفَضُوهَا كَمَا رَفَضُوا أَسْمَى الْفَرَائِضِ وَ أَشْرَفَهَا . . . » « 1 » .
در آخرالزمان مردمى خواهند بود كه از گروه خاصى پيروى مىكنند كه رياكارند و تظاهر مىكنند كه قارى قرآن و اهل عبادتاند . آنان تازهكار و ساده لوحاند ، نه امر به معروفى را بر خود واجب مىدانند نه نهى از منكرى را ؛ مگر زمانى كه از ضرر و زيان محفوظ باشند . پيوسته در اين راه براى خود عذر و بهانه مىتراشند . اينان اشتباهات و لغزشهايى را كه در رفتار و گفتار عالمان حقيقى
هامش
( 1 ) . اصول كافى ، ج 5 ، ص 55 ، ح 1 ؛ التهذيب ، ج 6 ، ص 180 ، ح 21 .