در احاديث پيشوايان دين آمده است كه نماز وسيلهء عروج و بالا رفتن و تقرّب انسان مؤمن و متقى به سوى پروردگار است ، و اگر نماز انسان مورد قبول خداوند قرار گيرد ساير اعمال او نيز قبول خواهد شد ، و بر عكس اگر نماز مورد قبول واقع نشود باقى اعمال نيز پذيرفته نمىشود .
امام باقر عليه السلام مىفرمايد : « نماز ستون دين است ؛ نماز همانند عمود و ستونى است كه در وسط خيمه واقع شده است ، تا وقتى كه اين ستون پابرجاست طنابها و ميخها بر جاى خود هستند ، اما اگر اين ستون كج گشته و بشكند ديگر از طنابها و ميخها كارى برنمىآيد و خيمه نيز بر جاى نخواهد ماند . » « 1 » نماز وسيلهاى است جهت شستشوى گناهان انجام گرفته و سدّى است در برابر گناهان آينده ؛ چرا كه روح ايمان را در انسان تقويت نموده و نهال خداترسى را در نهاد آدمى پرورش مىدهد ؛ نماز عاملى است براى كنار زدن پردهء غفلت انسانها از هدفى كه به خاطر آن آفريده شدهاند . اين عبادت در زمانهاى مختلف شبانهروز به انسان اخطار مىدهد كه بيدار باش و غرق در زندگى مادى و لذايذ زودگذر نشو . آرى ، نماز وسيلهاى است براى پرورش فضايل اخلاقى و تكامل معنوى انسانها و آنها را از جهان محدود مادّه و چهار ديوارى عالم طبيعت بيرون برده به آسمانها دعوت نموده و با فرشتگان همصدا و همراز مىسازد .
در حديثى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم نقل شده است كه ايشان خطاب به جمعى كه در حضورش بودند ، چنين فرمودند : « اگر بر در خانه يكى از
هامش
( 1 ) - وسائلالشيعه ، ج 4 ، ص 27 ، حديث 12