فصل هشتم : نماز ، شكوه بندگى
اولين فرع از فروع دين و يكى از مهمترين اعمال هر فرد مسلمان ، بلكه يكى از مهمترين عبادات اديان الهى قبل از اسلام نماز است . اقامهء اين عبادت سابقهاى ديرينه داشته و در دستور كار همهء پيامبران بوده است .
حضرت ابراهيم عليه السلام بعد از آوردن اسماعيل و مادرش هاجر به سرزمين خشك و خاموش مكه در دعا و نيايش خود به درگاه خداوند چنين مىفرمايد : « پروردگارا ! من بعضى از فرزندانم را در سرزمين فاقد هر گونه زراعت و آب و گياه نزد خانهاى كه حرم تو است گذاشتم ، پروردگارا ! به خاطر اين كه نماز را برپاى دارند » « 1 » . و در فراز ديگرى از مناجات خويش مىگويد : « پروردگارا ! من و ذريهء مرا نمازگزار قرار بده » « 2 » .
خداوند كريم در وصف حضرت اسماعيل عليه السلام چنين مىگويد : « و هميشه اهل خود را به اداء نماز و پرداخت زكات امر مىنمود » « 3 » .
هامش
( 1 ) - سورهء ابراهيم ( 14 ) : آيهء 37
( 2 ) - همان ، آيهء 40
( 3 ) - سورهء مريم ( 19 ) : آيهء 55