3 - اميدبخشى
هنگامى كه فساد فراگير شود و اكثريت مردم را به سوى آلودگى بكشاند ، گاهى افراد پاك در بنبست سخت روانى قرار گرفته ، فكر مىكنند كار از كار گذشته ، ديگر اميدى به اصلاح نيست و تلاش و كوشش براى پاك نگاه داشتن خود و ديگران بيهوده است ؛ و اين يأس و نا اميدى ممكن است آنها را به تدريج به سوى فساد و همرنگى با محيط بكشاند ؛ تنها چيزى كه مىتواند در آنها اميد بدمد و به مقاومت و خويشتندارى دعوتشان نمايد و نگذارد آنان همرنگ محيط فاسد شوند اميد به اصلاح نهايى است . در نتيجه انتظار ظهور چنين مصلحى ، اثر فزايندهء روانى در اعتقادات اين گونه اشخاص دارد و آنها را در برابر امواج نيرومند فساد بيمه مىكند ، به شرط اين كه مفهوم درست و واقعى انتظار براى افراد جامعه بيان شود ، و اگر اين معنا دگرگون شود و دچار تحريف گردد ديگر اين خاصيتها را نخواهد داشت .
خداوند به همهء ما توفيق دهد كه بتوانيم با رفتار شايستهء خود زمينهء حكومت عدل و داد حضرت مهدى عليه السلام را فراهم آوريم .