آن كسى را كه مىگفتيد كودكى بيش نيست و حتى قرائتِ قرآن و مسائل فقهىِ ابتدائى را هم بلد نيست ، همين شخص است ؟ !
مأمون دختر خود امّ فضل را به ازدواجِ امام جواد عليه السلام در آورد . طبق نوشتهء مورخان مدتى پس از ازدواج ، امام جواد عليه السلام همراهِ همسر و فرزندانش بغداد را ترك كرد و به قصد زيارت به مكه رفت ؛ اما پس از پايان زيارت به بغداد نرفت ، بلكه به مدينه برگشت و در همان جا زندگى مىكرد تا اينكه در سال 218 ه . ق . مأمون از دنيا رفت .
بعد از مأمون ، معتصم خليفه شد . او نامهاى به امام جواد عليه السلام نوشت و به ايشان گفت شما چرا در مدينه توقف كردهايد ؟ بايد به بغداد باز گرديد . امام جواد عليه السلام فرزند خود حضرت هادى عليه السلام را كه طفل بود ، در مدينه گذاشت و خود و همسرش به بغداد رفت و در بغداد اقامت نمود . سرانجام در سال 220 ه . ق . در سنّ بيست و پنج سالگى ايشان را در بغداد شهيد كردند .
شواهد نشان مىدهند كه احضار امام جواد عليه السلام از مدينه به بغداد توسط مأمون و رفتنِ ايشان از بغداد به مكه و عدم بازگشت ايشان از مكه به بغداد و رفتن ايشان از مكه به مدينه و احضار دوبارهء ايشان به بغداد توسط معتصم و اين كه آن حضرت در رفتنِ دوباره به بغداد ، حضرت هادى عليه السلام را هر چند كه كودك بود ، با خود نبُرد ، همگى حركتهاى سياسى بودهاند .
امام جواد عليه السلام در دورهء خلافت معتصم عباسى به شهادت رسيد . برخى از مورخان گفتهاند كه قاتل ايشان ، معتصم عباسى بوده و برخى ديگر گفتهاند قاتل ايشان واثق عباسى بوده است . در هنگام شهادت ايشان ، معتصم خليفه بوده و واثق بعدها به خلافت رسيد ؛ اما شايد در آن هنگام ، واثق مأمور به شهادت رسانيدنِ امام جواد عليه السلام بوده است .
در هر صورت ، امروز سالگرد ميلاد با سعادت ، شكوهمند و بسيار عزيزِ امام جواد عليه السلام است . من بار ديگر ولادت ايشان را به همهء مسلمانان جهان تبريك عرض مىكنم .
يكى از احكام بسيار مهم اسلام ، وجوب امانتدارى است . خداوند سبحان در بارهء وجوب امانتدارى مىفرمايد :
« فَانْ امِنَ بَعْضُكُمْ بَعْضاً فَلْيُؤَدِّ الَّذِى اؤْتُمِنَ امانَتَهُ » « 1 »
[ و اگر كسى از شما ديگرى را امين دانست ، آن كسى كه امين دانسته شده امانت را باز دهد . ]
همچنين خداى سبحان مىفرمايد :
« انَّا عَرَضْنَا الامانَةَ عَلَى السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ الْجِبالِ فَابَيْنَ انْ يَحْمِلْنَها وَ اشْفَقْنَ مِنْها وَ حَمَلَهَا الانْسانُ انَّهُ كانَ ظَلُوماً جَهُولًا » « 2 »
[ ما اين امانت را بر آسمانها و زمين و كوهها عرضه داشتيم ، از تحملِ آن سر باز زدند و از آن ترسيدند . انسان آن امانت را بر دوش گرفت كه او ستمكار و نادان بود . ]
همچنين خداوند متعال مىفرمايد :
« لا تَخُونُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ وَ تَخُونُوا اماناتِكُمْ » « 3 »
[ مىدانيد كه نبايد به خدا و پيامبر خيانت كنيد و در امانت خيانت ورزيد . ]
يعنى خيانت در امانت ، خيانت به خداوند و پيامبر صلى الله عليه و آله است .
اولين لقب رسول اللّه صلى الله عليه و آله ، « امين » است .
خداوند در سورهء شعراء ، در پنج مورد مىفرمايد : « رَسُولٌ امين » « 4 » و با اين تعبير ،
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ( 2 ) ، آيهء 283 .
( 2 ) - سورهء احزاب ( 33 ) ، آيهء 72 .
( 3 ) - سورهء انفال ( 8 ) ، آيهء 27 .
( 4 ) - سورهء شعراء ( 26 ) ، آيههاىY107 ، 125 ، 143 ، 162 ، 178 .