من مجدداً عيد سعيد غدير خم را به همهء مسلمانان ايران و جهان و همهء افراد كشور و انقلابيّون و مراجع عاليقدر و مقام معظّم رهبرى و حوزههاى علميه و طلاب محترم تبريك عرض مىكنم و از خداوند مىخواهم كه انشاءالله همهء ما را از دوستان و ارادتمندان حضرت على عليه السلام قرار دهد .
امروز من به نام حضرت على عليه السلام چند تذكر كوچك خدمتِ شما عرض مىكنم . زيرا وقتى ما از على عليه السلام دم مىزنيم و در بارهء فضيلتهاى معنوى و زهدِ او صحبت مىكنيم ، بايد با او شباهت داشته باشيم .
حضرت على عليه السلام در نامهء خود به عثمان بن حُنيف ، به او مىفرمايد : من نمىگويم كه شما هم مثل من باشيد زيرا همهء افراد نمىتوانند مانند پسر ابى طالب باشند ؛ اما حد اقل بايد يك شباهتى به من داشته باشيد .
من امروز به مناسبت بزرگداشت عيد غدير ، مطلبى را خدمتِ شما عرض مىكنم .
در ابتداى انقلاب ، ما با جامعهء نابسامانى كه به وسيلهء طاغوتْ معمارى شده بود ، روبرو بوديم .
در آن جامعه ، شهر به دو قسمتِ شمال و جنوبْ تقسيم شده بود .
در شمال شهر ، خيابانها و ماشينها بسيار تميز بود و بيشترين خدمات شهرى ارائه مىشد . در جنوب شهر ، فاضلاب در كوچهها جارى بود . ماشينها معمولًا قُراضه و به درد نخور بود . در آن زمان ، ديدنِ يك ساختمان بزرگ در كنار يك حلبىآباد يا يك كپرنشين ، يك امر عادى بود ؛ ولى ما هر وقت چنين صحنههايى را مىديديم با خودمان مىگفتيم : آيا مىشود انشاءالله روزى نظام جمهورى اسلامى پياده شود و ديگر چنين صحنههاى دلخراشى وجود نداشته باشد ؟
الحمد للّه پس از پيروزى انقلاب ، مسئولان كشور براى حلّ مشكل فقر و دوگانگىِ موجود در جامعه ، زحمتِ فراوانى كشيدهاند و وعده مىدهند كه باقى ماندهء اين مشكل را نيز حل كنند . ما نيز وظيفه داريم كه براى حلّ اين مشكلْ دعا كنيم . من مىخواهم در اين باره ، دو نكته خدمتتان عرض كنم .
اول اين كه در برخى شهرها مانند تهران ، گروه اندكى ، بسيارى از امكانات را در انحصارِ خود گرفتهاند . به عنوان مثال ، در تهران خانههاى با مساحتِ چهل ، پنجاه و صد هزار متر مربع زمين وجود دارد كه از همهء خدمات شهرى مانند آب و برق ، استفاده مىكنند ؛ اما تنها يك مرد با سگش در آنجا زندگى مىكند .
از طرف ديگر ، در كنار همان خانههاى بزرگ ، خانههاى پنجاه ، شصت و هفتاد مترى وجود دارد كه سه خانوادهء هفت ، هشت نفرى در آن زندگى مىكنند . اگر مسئولان كشور و دولتِ ما ، معجزه هم بكنند و در عرضِ يك شب ، همهء مشكلات اقتصادى را حل كنند ، باز هم نمىتوانند اين عدم توازن را بر طرف نمايند .
اما قانونگذاران دلسوزِ ما مىتوانند با وضع قوانين متناسب و ساختن پاركها و ميادين و خيابانهاى وسيع براى عموم مردم از يك طرف و از طرفِ ديگر ، با محدود كردنِ دايرهء مصرفِ ثروتمندان ، مثلًا بر اساس محاسبات كارشناسانه ، يك حد اكثر مساحت مجاز براى منازل شخصى تعيين كنند ، و با اعمال اين دو سياست ، آرام آرام جامعه را به سَمتى پيش ببرند كه همهء مردم بتوانند از نعمتها و امكانات طبيعى استفاده كنند .
در كشور ما ، مهاجرت روستاييان و مردم شهرهاى كوچك و افزايش جمعيت ، موجب افزايش سريع جمعيتِ شهرها شده است .
بنا بر اين بايد امكانات مختلف جامعه مانند باغهاى موجود در شهرها به شيوهاى قانونى ، عمومى شود تا همهء مردم بتوانند از آنها استفاده كنند و اين امكانات در انحصار عدهاى
همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — صفحة 746
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٧٤٦