براى مشكلات داخلى و بين المللى جامعهء انقلابى ايران در اين دوره است .
از اين رو اين مجموعه توشهء فكرى و منبع پژوهشى مناسبى براى همهء انقلابيون دنيا و كاوشگران در زواياى مختلف شريعت محمّدى صلى الله عليه و آله از جمله پژوهشگران انديشههاى اجتماعى اسلام ، فقه سياسى اسلام ، اقتصاد اسلامى ، مهندسى اجتماعىِ جوامع در حال توسعه ، فرهنگ عمومى اسلامى ، بازسازى فرهنگى و اخلاقى جامعه ، وحدت اجتماعى و بويژه پژوهشگران تاريخ انقلاب اسلامى ايران است .
از همه مهمتر اين كه نسل جوان امروز و نسلهاى آينده كه در هنگامهء نبردها و تلاشهاى ملّت بزرگ ايران در عرصهء جامعه حضور نداشتهاند و آن ايثارها ، فداكارىها و جهادها را از نزديك حس نكردهاند ، در آيينهء « همپاى انقلاب » ، ريشههاى نهضت بزرگ اسلامىِ مردم ايران و شالودههاى هويت فرهنگى - انقلابى خود را مىيابند . 1 اينك براى آشنايى بيشتر با زندگى و سير فعاليتهاى علمى و اجتماعىِ حضرت آيت اللَّه العظمى موسوى اردبيلى ، نگاهى گذرا به زندگى پر افتخار ايشان مىافكنيم .
حضرت آيت اللَّه العظمى موسوى اردبيلى در صبح روز سيزدهم رجب سال 1344 هجرى قمرى مطابق با هشتم بهمن 1304 هجرى شمسى ، در خانوادهاى روحانى ديده به جهان گشود . نام پدر ايشان سيد عبد الرحيم و نام پدربزرگشان سيد عبد الكريم بود . بدين گونه پدر ، فرزند خود را به نام پدر خويش ، يعنى سيد عبد الكريم ناميد .
هنگامى كه ايشان بيش از دو سال از زندگى خود را پشت سر نگذاشته بود ، مادر بزرگوار خويش را - كه فرزند يكى از علماى خلخال بود - از دست داد . از آن پس پدر ، رسالت پرورش معظّم له را به طور كامل بر عهده گرفت و اين كار را با دقتِ زايد الوصف و به نيكوترين وجه انجام داد .
پدر اهميت فراوانى براى تربيت فرزندش قائل بود . از اوان كودكى فرزند ،
هامش
1 - حضرت آيت اللَّه العظمى اردبيلى نخستين بار به امر امام خمينى در روز جمعه مورخ 24 فروردين 1359 شمسى به ايراد خطبه و اقامهء نماز پرداخت و پس از خاموشى شمع وجود امام راحل رحمه الله ، آخرين نماز جمعه را در تاريخ 3 دى ماه 1372 اقامه نمود .