مهدى عليه السلام ] بر مستكبرانى كه در مقابل خداوندِ صاحب عرش عظيم ، طغيان كردهاند ، بلايى بزرگ نازل خواهد شد ؛ اعدامِ آدمكشان و كشتنِ فاسقان .
« فَبِأَبى وَ امّى مِنْ عِدَّةٍ قَليلَةٍ اسْماءُهُمْ فِى الارْضِ مَجْهُولَةٍ قَدْ دانَ حينَئِذٍ ظُهُورُهُمْ . » « 1 »
پدر و مادرم فداى آن گروهِ اندكى باد كه در زمين گمناماند و در آن هنگام ، زمان ظهورِ آنان فرا رسيده است .
« وَ لَوْ شِئْتُ لَاخْبَرْتُكُمْ بِما يَأْتى وَ يَكُونُ مِنْ حَوادِثِ دَهْرِكُمْ وَ نَوائِبِ زَمانِكُمْ وَ بَلايا ايَّامِكُمْ وَ غَمَراتِ ساعاتِكُمْ . » « 2 »
اگر مىخواستم ، حوادث آينده و رويدادهاى زمانتان و مصيبتها و حوادث تلخى كه در پيشِ رو داريد و ساعتهاى رنجهايتان ، همه را برايتان مىگفتم .
« وَ لكِنْ افْضيهِ الى مَنْ افْضيهِ الَيْهِ ، مَخافَةً عَلَيْكُمْ وَ نَظَراً لَكُمْ عِلْماً مِنّى بِما هُوَ كائِنٌ وَ ما يَكُونُ مِنَ الْبَلاءِ الشَّامِلِ . » « 3 »
من از حوادثِ امروز و آينده و بلاهاى عمومى و گستردهاى كه در آينده بر شما نازل خواهد شد ، آگاهم .
« ذلِكَ عِنْدَ تَمَرُّدِ الاشْرارِ وَ طاعَةِ اولِى الْخِسارِ . » « 4 »
[ نازل شدنِ آن بلاى عمومى و همهگير بر شما ، ناشى از عملكردِ خودِ شما است . ] و آن هنگامى است كه اشرارتان سركشى و طغيان مىكنند [ و به مردمِ ايران حمله مىكنند و جنگ را به ملتِ ايران تحميل مىكنند ] و شما نيز از آدمهاى بد ، پيروى مىكنيد .
« ذلِكَ اوانَ الْحَتْفِ وَ الدِّمارِ ، ذاكَ ادْبارُ امْرِكُمْ وَ انْقِطاعُ اصْلِكُمْ وَ تَشَتُّتُ الْفَتِكُمْ . » « 5 »
آن روزگار ، روزگارِ سركوب شدن و هلاكتِ شما و نابسامانىِ كارهايتان و قطعِ ريشههاى شما و پراكنده شدنِ رشتههاى دوستىِ شما و ظهور اختلاف در ميان شما است .
« وَ انَّما يَكُونُ ذلِكَ عِنْدَ ظُهُورِ الْعِصْيانِ وَ انْتِشارِ الْفُسُوقِ حَيْثُ تَكُونُ الضَّرْبُ بِالسَّيْفِ اهْوَنَ عَلَى الْمُؤْمِنينَ مِنْ اكْتِسابِ دِرْهَمٍ حَلالٍ . » « 6 »
و نزولِ آن عذابِ عمومى بر شما ، در هنگامى صورت مىگيرد كه ارتكابِ معصيتِ خداوند و گناهكارى ، در ميانِ شما آشكار و فراوان شده باشد . هنگامى كه براى مؤمنين ، جنگيدن با شمشير ، بس آسانتر از به دست آوردنِ يك درهم از راه حلال است .
« حينَ لا تُنالُ الْمَعيشَةُ الَّا بِمَعْصِيَةِ اللَّهِ فى سَمائِهِ . » « 7 »
هنگامى كه هيچ كس جز با معصيتِ خدا در آسمانها نمىتواند زندگى مادّىِ خود را اداره كند .
« حينَ تَسْكُرُونَ مِنْ غَيْرِ شَرابٍ وَ تَحْلِفُونَ مِنْ غَيْرِ اضْطِرارٍ وَ تَظْلِمُونَ مِنْ غَيْرِ مَنْفَعَةٍ وَ تَكْذِبُونَ مِنْ غَيْرِ احْراجٍ تَتَفَكَّهُونَ بِالْفُسُوقِ وَ تُبادِرُونَ بِالْمَعْصِيَةِ . قَوْلُكُمُ الْبُهْتانُ وَ حَديثُكُمُ الزُّورُ وَ اعْمالُكُمُ الْغُرُورُ . » « 8 »
[ اى مردم عراق ! اين حوادث ] در زمانى صورت مىگيرد كه شما بدون شراب خوردن مست مىشويد و بدون ناچار شدن ، سوگند ياد مىكنيد و بدون اينكه سودى ببريد ، ستم مىكنيد و بدون آنكه در تنگنا واقع شويد ، دروغ مىگوييد و با گناه ورزيدن به مزاح مىپردازيد و در نافرمانىِ اوامر الهى سرعت و پيشى مىجوييد و گفتارتان بهتان و سخنانتان باطل و كردارتان فريبنده است .
هامش
( 1 ) - همان .
( 2 ) - همان .
( 3 ) - همان .
( 4 ) - همان .
( 5 ) - همان .
( 6 ) - همان .
( 7 ) - همان .
( 8 ) - همان .