نيستند ؛ اما نِبطى هستند . همچنين سرانِ حزب بعث اكنون غالباً نِبطى هستند .
« ذاكَ اذا بُنِيَتْ مَدينَةٌ ذاتُ اثْلٍ وَ انْهارٍ . » « 1 »
اين رويداد هنگامى صورت مىگيرد كه در سرزمينِ شما شهرى با درختهاى زينتى و نهرهاى جارى ، ساخته شود .
« فَاذا غَلَتْ فيهَا الْأَسْعارُ وَ شُيِّدَ فيهَا الْبُنْيانُ وَ حَكَمَ فيهَا الْفُسَّاقُ وَ اشْتَدَّ الْبَلاءُ وَ تَفاخَرَ الْغَوْغاءُ ، دَنا خُسُوفُ الْبَيْداءِ وَ طابَ الْهَرَبُ وَ الْجَلاءُ . » « 2 »
پس هنگامى كه در آن شهر ، قيمتها بالا رود و ساختمانهايى مستحكم در آن ساخته شود و گروهى فاسق ، حكومتِ عراق را در دست گيرند و بلا عراق را فرا گيرد و غوغاسالارى برقرار شود ، در آن هنگام نزديك است كه خسف در منطقهء « بيداء » رخ دهد . ( بيداء به سرزمينهاى اطرافِ عراق گفته مىشود ؛ مانند مناطق مرزى بين عراق و حجاز . )
در آن هنگام ، مردم رو به هجرت مىكنند و گروه گروه به كشورهاى ديگر مىروند .
« وَ سَتَكُونُ قَبْلَ الْجَلاءِ امُورٌ يَشيبُ مِنْهَا الصَّغيرُ وَ يَعْطَبُ الْكَبيرُ وَ يَخْرَسُ الْفَصيحُ وَ يَبْهَتُ اللَّبيبُ . » « 3 »
قبل از آنكه مردم ، وطنِ خود را ترك كنند ، در كشورِ شما حوادثِ ناگوارى رخ خواهد داد كه سختىِ آنها كودكان را پير مىكند و بزرگان را به گرفتارى مىاندازد و سخنوران را لال مىكند و انديشمندان و متفكران ، حيران و متحير مىشوند .
« يُعاجَلُونَ بِالسَّيْفِ صَلْتاً . » « 4 »
هر كس بخواهد نفَس بكشد ، او را از دمِ شمشير مىگذرانند ؛ زندان ، تبعيد ، اعدام .
« وَ قَدْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ فى غَضارَةٍ مِنْ عَيْشِهِمْ يَمْرَحُونَ . » « 5 »
اما قبل از فرا رسيدنِ اين سختىها ، اينها در يك زندگىِ بى آبرو در عيش و نوش فرو مىروند .
« فَيالَها مُصيبَةً حينَئِذٍ مِنَ الْبَلاءِ الْعَقيمِ وَ الْبُكاءِ الطَّويلِ وَ الْوَيْلِ الْعَويلِ وَ شِدَّةِ الصَّريخِ فى ذلِكَ امْرُ اللَّهِ وَ هُوَ كائِنٌ . . . » « 6 »
واى بر عراق با مصيبتى كه در آن روز در پيش دارد . بلاى بى نتيجه كه براى هيچ كس فايدهاى نخواهد داشت و گريههاى طولانى و نالههاى دردناك و صداهاى بسيار مهيب و شديدِ انفجارها ، عراق را در بر خواهد گرفت و اين رويدادها مشيّتِ خداوند است و صورت خواهد پذيرفت .
« فَيَابْنَ حُرَّةِ الْاماءِ مَتى تَنْتَظِرُ ابْشِرْ بِنَصْرٍ قَريبٍ مِنْ رَبٍّ رَحيمٍ . » « 7 »
سپس در ادامهء همان سخنرانى ، حضرت على عليه السلام خطاب به حضرت مهدى عليه السلام جملاتى مىفرمايند . ما معمولًا حضرت مهدى عليه السلام را با عبارتِ « يا مهدى » ، « يا قائم » و « يَابْنَ الْحَسَن » مورد خطاب قرار مىدهيم ؛ اما امير المؤمنين عليه السلام خطاب به ايشان فرمودهاند : « يَابْنَ حُرَّةِ الْاماءِ » ؛ يعنى اى پسرِ بانويى كه در ميان كنيزان ، سمبلِ آزادگى است !
اى پسرِ سمبل آزادگىِ كنيزان ! تا كِى در انتظار خواهى ماند ؟ من به تو مژده مىدهم ( كه در هنگامى كه آن رويدادها صورت مىگيرد ) از سوى خداوند مهربان ، پيروزىِ تو بس نزديك است .
« الا فَوَيْلٌ لِلْمُتكَبِّرينَ عِنْدَ حِصَادِ الْحاصِدينَ وَ قَتْلِ الْفاسِقينَ عُصاةِ ذِى الْعَرْشِ الْعَظيمِ . » « 8 »
آگاه باشيد [ كه در هنگام ظهور حضرت
هامش
( 1 ) - همان .
( 2 ) - همان .
( 3 ) - همان .
( 4 ) - همان .
( 5 ) - همان .
( 6 ) - همان .
( 7 ) - همان .
( 8 ) - همان .