صدام از كويت اين است كه آل صباح مجدداً بر كويت حاكميت پيدا كنند ؟ من چنين چيزى نمىگويم ؛ زيرا آل صباح نيز يك حكومت غاصب و مزدورِ آمريكا بود . عملكرد آل صباح در گذشته و اكنون ، براى همه آشكار است .
در بحران كويت ، يك مطلبْ بسيار تعجبآور است ؛ زيرا همه مىگويند : صدام در بارهء كويت چه مىگويد ؟ آمريكا در بارهء كويت چه مىگويد ؟ سعودى در بارهء كويت چه مىگويد ؟ اما هيچ كس نمىگويد : كويتىها چه مىگويند ؟
كويت ، كشور كوچكى است . جمعيتش هم كم است ؛ اما بالاخره يك كشورِ مستقل است .
حقّ تعيين سرنوشتِ كشور كويت متعلق به خودِ مردم كويت است . با كمال تعجب مىبينيم كه همهء دنيا مردم كويت را مانند كودكى غير بالغ ، كنار گذاشتهاند .
هيچ كس نظر مردمِ كويت را نمىپرسد ، در حالى كه سرزمين كويت متعلق به مردمِ كويت است . ثروتِ كويت متعلق به مردمِ كويت است . اما كشورهاى دنيا نسبت به نظر مردم كويت بىاعتنا هستند و مىخواهند براى آنها تعيينِ تكليف كنند .
صدام بايد از كويت عقبنشينى كند .
پس از عقبنشينى صدام ، اين خود مردم كويت هستند كه بايد حرفهايشان را بزنند و سرنوشتِ خود را با انتخابات ، تعيين كنند .
اگر قرار باشد كسى غير از مردم كويت در بارهء سرنوشتِ آنها اظهار نظر كند ، حد اكثر همسايگان كويت كه منافعِ مشتركى با مردم كويت دارند ، حقّ اظهار نظر در بارهء كويت را دارند . اما ديگران و بخصوص آمريكا ، به هيچ وجه چنين حقى را ندارند .
بيست و هشت روز پيش من در همين جا گفتم : تنها يك راه براى صدام باقى مانده است و آن اين است كه صدام به اشتباهِ خود در حمله به كويت ، اعتراف كند و از كويت عقبنشينى كند و اختيار كشور كويت را به مردمش وا گذارد . اگر صدام اين پيشنهاد را قبول مىكرد ، مجبور به نوكرىِ آمريكا نمىشد .
صدام پيشنهادِ من در بارهء كويت را نپذيرفت و به جاىِ آن ، شروع به شعار دادن عليه دولت سعودى كرده است و به آنها مىگويد : شما حرمين شريفين را نجس كردهايد .
پس از آن همه جنايت كه صدام در ايران و عراق و كويت مرتكب شده است ، اكنون چهرهء بسيار منحوسى پيدا كرده است .
اين شعارها به قيافه و شخصيتِ صدام نمىآيد .
كسى اين شعارها را از او نمىپذيرد . مگر اينكه از كويت عقبنشينى كند و آنگاه چنين شعارهايى بدهد .
گاه و بيگاه سخنانى از مسئولان آمريكا شنيده مىشود كه مىگويند : ما به خليج فارس نيامدهايم كه به اين زودىها باز گرديم ، بلكه تا برقرارىِ امنيت كاملِ اين منطقه ، در اينجا مىمانيم . ما مىخواهيم در اينجا دنيا را نجات دهيم .
همان گونه كه آن شعارهاى اسلامى به قيافهء صدام نمىآيد ، اين شعارهاى امنيت طلبانه هم به قيافهء آمريكا نمىآيد ؛ زيرا مردم دنيا به خوبى از سابقه و گذشتهء اقداماتِ آنها در ويتنام و ساير نقاط دنيا آگاهاند و كسى فريبِ آنها را نخواهد خورد .
شايد آمريكايىها باور نكنند ؛ اما به عقيدهء من اگر در خليج فارس بمانند ، بد جورى گرفتار خواهند شد . اين دفعه ، آنها تنها با ايران طرف نيستند ، بلكه با تمام مسلمانان ايرانى و عرب و غير عربِ منطقه روبرو هستند .
گذشتِ روزگار ، اين مطلب را به آنها ثابت خواهد كرد .
مردم اين منطقه از دنيا مسلماناند و آرام به تماشاى اقداماتِ آمريكا نخواهند نشست .
همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — صفحة 593
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٥٩٣