60 جمعه 25 اسفند 1368 - دانشگاه تهران مهمترين عنوان : امام زمان عليه السلام
خطبهء اول
اعوذ باللّه من الشّيطان الرّجيم
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ وَ الصَّلاةُ وَ السَّلامُ عَلى سَيِّدِنا وَ نَبِيِّنا ابِى الْقاسِمِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّيِّبينَ الطَّاهِرينَ .
عِبادَ اللَّه ! اتَّقُوا اللَّه .
« . . . فَانَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى . . . » « 1 »
[ زيرا بهترين توشهها ، پرهيزكارى است . . . ]
بندگان خدا متقى باشيد . تقواى فكرى ، عملى و مالى در پيش بگيريد . زيرا تقوا بهترين زاد و توشهء انسان در دنيا و آخرت است .
متقى در پناه خدا است . متقى در حضور حضرت حق و مشمول عنايات و رحمتِ واسعهء خداوند است .
فرا رسيدن نيمهء شعبان ، سالروز ميلاد حضرت بقية اللّه الاعظم ، منجى عالَم بشريت را به همهء مسلمانان متعهد و مسئول جهان تبريك عرض مىكنم .
همچنين عيد سعيد نوروز را كه براى ما ايرانيان يك عيد ملّى است ، خدمت شما تبريك عرض مىكنم .
انشاءالله خداوند به حقّ محمّد ( صلوات نمازگزاران ) در اين عيد مذهبى و عيد ملّى كشور ما ، ملت و مملكت و سرزمين ما را در دنيا در پناهِ حمايتِ خود محفوظ بدارد .
در چند روز اخير در رسانههاى عمومى و مجالس ، بسيار در بارهء وجود مقدس حضرت ولى عصر روحى لتراب مقدمه الفداء صحبت شده است . با وجود اين ، من احساس وظيفه مىكنم كه مقدارى در بارهء ايشان صحبت كنم .
حضرت ولى عصر عليه السلام امامِ ماست .
واسطهء رحمتِ خداوند بر ماست . ما رعيّتِ او و در زير لواى او هستيم . انشاءالله اگر خداوند بپذيرد ، ما پيرو حضرت ولى عصر عليه السلام هستيم .
ما به پيروى از ايشان ، افتخار مىكنيم .
من امروز چند مطلب مربوط به حضرت ولى عصر عليه السلام را بيان مىكنم . به علت كوتاهىِ وقت ، مجبورم كه اشارهوار از بحثهايى كه مطرح مىكنم ، بگذرم .
يكى از مطالبى كه بايد در بارهء ايشان گفته شود ، همگانى بودنِ مسئلهء مهدويت است . امروز همهء مذاهب اسلامى و فرقههاى مسلمين ، مسئلهء مهدويت را پذيرفتهاند .
همهء مسلمانان جهان قبول دارند كه بر اساس وعدهء خداوند ، شخصيتى ظهور خواهد كرد و به اذن پروردگار ، اصلاحات فراوانى انجام خواهد داد .
برخى از فرقههاى اسلامى مسئلهء مهدويت را كمرنگتر پذيرفتهاند و برخى پُررنگتر پذيرفتهاند .
شيعيان اعتقاد به ولايت و امامت دارند و پيروى و اطاعت از امام را همانند اعتقاد به خدا و اعتقاد به رسالت و معاد ، از اصول اعتقادىِ خود مى شمارند .
ما در نوشتهها و گفتههايمان مىگوييم :
اصول دين عبارتاند از : توحيد ، نبوت و معاد ؛ اما امامت را از اصول مذهب به شمار مىآوريم .
ممكن است جدا كردنِ امامت از توحيد و نبوت و معاد ، اين توهّم را پيش بياورد كه ما در اسلام ، امامت را در مرتبهء پايينترى از توحيد و نبوت و معاد قبول داريم . يعنى از ديد اسلام ، توحيد و نبوت و معاد در مرحلهء اول قرار دارد .
هامش
( 1 ) - سورهء بقره ( 2 ) ، آيهء 197 .