ايران نخواهيد شد ؛ زيرا شما براى من نمىجنگيد ، بلكه براى عراق مىجنگيد ، براى خالد بن وليد مىجنگيد !
اين خبر عجيب است و من نمىدانم كه درست است يا نه ؛ اما واقعيّت ، چيزى در همين حدود است . خداوند يا به صدام عقل بدهد يا عقلش را بگيرد تا اين تصميمى را كه گرفته است ، هر چه زودتر عملى كند .
سپس همان مجلهء آمريكايى در مورد پيروزى ايران در بُعد سياسى ، نوشته است :
در جنگِ قيمت نفت ، حرف ايران به پيروزى رسيد . در جريان مك فارلين هم شكستِ آمريكا آن قدر مفتضحانه بود كه مك فارلين خودكشى كرد .
مك فارلين يك مرتبه ، سى چهل تا قرص واليوم خورد . آدم عاقل ! ! اگر اين كار ، خودكشى نيست ، پس خودكشى چيست ؟
در بُعد اقتصادى ، عراق قبل از شروع جنگ ، 35 ميليارد دلار ذخيره داشت .
در طول جنگ با ايران ، علاوه بر اينكه آن ذخيرهها را خرج كرد ، 60 تا 70 ميليارد دلار ديگر هم بدهكار شد . از شرق و غرب و كشورهاى مرتجع ، از هر كه توانسته ، گدايى كرده است ؛ اما ايران پس از اين هفت سال جنگ ، هنوز يك ريال هم بدهكار نشده است .
يك روزنامهء غربى ديگر خطاب به دولت خودشان نوشته است : آمريكا در عراق منافع دارد ، نه صدام . اگر منتظر هستيد كه ايران پاى ميز مذاكره با صدام بنشيند ، ايران ثابت كرده است كه پاى ميز مذاكره با صدام و صداميان نمىنشيند . ( تكبير نمازگزاران ) پس چرا استعفا ، بر كنار شدن و از بين رفتنِ صدام را مطرح نمىكنيد ؟
ما در بارهء سرنوشت جنگ ، همان حرفى را مى زنيم كه از ابتدا گفتهايم . قبل از عمليات والفجر ، بعد از آزادى مهران ، قبل از عمليات كربلاى پنج ، بعد از عمليات كربلاى پنج ، قبل از جنگ شهرها ، قبل از بمبارانهاى شيميايى و بعد از آنها ، هرگز حرفِ ما عوض نشده است .
ما به آب و خاك عراق و به استقلال عراق ، چشمِ طمع نداريم . ما خواهانِ تماميّت ارضى و استقلال هستيم و از آن دفاع مىكنيم .
با وجود همهء دشمنىهايى كه بعضى از كشورهاى منطقه با ما كردهاند و موضعگيرىهايى كه عليه ما داشتهاند و كمكهايى كه به رژيم عفلقى كردهاند ، ما خواهان گسترش جنگ در منطقه نيستيم و حاضريم با آنها در كنار هم و بر اساس احترام متقابل زندگى كنيم و امنيّت منطقه را تأمين كنيم تا احترام و شخصيّت و استقلالِ همه محفوظ باشد .
ما مخالف صلح نيستيم . ما سه خواسته داريم . اول اين كه : صلح تحميلى را نمىخواهيم . جنگ را به ما تحميل كرديد ؛ اما صلح به ما تحميل نمىشود .
دوم ، اين كه : ما صلح عادلانه مىخواهيم نه صلح آمريكايى ، نه روسى و نه صدّامى را .
سوم اين كه : متجاوز بايد محكوم شود و به عنوان جنايتكار جنگى محاكمه شود .
( تكبير نمازگزاران ) زيرا تا هنگامى كه صدام نفَس مىكشد ، منطقه روىِ آرامش را به خود نخواهد ديد .
ما مىگوييم : به كشور و استقلال ما تجاوز شده و ما خسارت ديدهايم .
بايد خسارتهاى ما جبران شود و جنايتكارِ جنگ ، كنار برود تا منطقه در صلح و آرامش و امنيّت ، بر اساس اسلام و تقوا و حق و عدالت زندگى كند .
حرف ما همين است و با بمباران شهرها و با بمباران شيميايى هم دست از حرفِ خود بر نمىداريم و همچنان كه رهبر عظيم الشأن ما فرمودند : تا آخرين نفر و تا آخرين قطرهء خون و تا آخرين ديوار سالم كشورمان ، از اين
همپاى انقلاب (خطبه هاى نماز جمعه) (فارسى) — صفحة 248
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٢٤٨