تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 120

مساهمون:

ص١٢٠
ازواج مطهره ، حورالعين است ، پس زنان مومن و بهشتى مگر داراى نعمت نيستند ؟ آيا الَّذِين آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ مخصوص مردان است ؟ در پاسخ بايد گفت : مَنْ عَمِلَ سَيئَة فَلَا يجْزَى إِلَّا مِثْلَهَا وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُوْلَئِكَ يدْخُلُونَ الْجَنَّة يرْزَقُونَ فِيهَا بِغَيرِ حِسَابٍ « 1 » ؛ هر كس اعم از زن يا مرد ، عمل صالحى را انجام داد و ايمان داشت ، آنها وارد بهشت مىشوند و بدون حساب روزى داده مىشوند . راجع به آيه مربوطه بايد گفت ازواج جمع زوج است كه بر مذكر و مونث اطلاق مىشود « 2 » و علت تأنيث آمدن ( مطهرة ) نه به خاطر مؤنث بودن معناى ازواج است ، بلكه به خاطر لفظ ازواج است كه چون جمع است مؤنث آمده است ، بنابراين اشكالى ندارد كه ازواج مطلق باشد و بر مذكر و مؤنث اطلاق شود و مراد آيه اين باشد كه يكى از نعمتهايى كه خداوند بر مردان و زنان مؤمن عنايت مىكند همسرانى است كه از انواع زشتيها و اخلاق ناپسند در امانند . وَهُمْ فِيهَا خَالِدُونَ : يكى ديگر از نعمت‌هايى كه خداوند به اهل بهشت عطاء مىفرمايد خلود در آن جاست . اينكه قرآن بر واژه‌هايى چون رود ، درخت و حورالعين تكيه كرده به خاطر فرهنگ مردم عربستان و اهميت اين‌گونه چيزها براى آنهاست و به زبان قوم صحبت كردن همين چيزها را در بر دارد .
هامش
( 1 ) . سوره غافر ، آيه 40 . ( 2 ) . ابن عاشور ، التحرير و التنوير ، ج 1 ، ص 351 .