اينگونه روايات معنى ندارد .
ب ) قرآن مخصوصى براى حضرت على ( ع ) بود كه بعد از رحلت پيامبر ( ص ) جمعآورى كرد ولى امت از آن اعراض كردند و آن قرآن داراى اضافاتى بود كه قرآن موجود ، آنها را ندارد .
ج ) اخبار فراوانى از اهل سنت و شيعه نقل شده است كه دلالت مىكند قرآن نازل شده بر پيامبر زيادتر از قرآن موجود بوده است . عمر قائل بود آيات رجم ، فراش ، رغبت و جهاد از قرآن كريم حذف شده است « 1 » و مرحوم محدث نورى در كتاب ( فصل الخطاب ) خود به طور مفصل به اين بحث پرداختهاند .
اشكالات ادله
ما درصدد بيان پاسخ جزيى به تمام اين شبهات نيستيم ؛ زيرا اولًا بطور تفصيلى به آنها پاسخ گفته شدهاست . ثانياً برخى از شبهات آنان اصلًا قابل طرح و جوابگويى نيست و سخيفتر از آن است كه بررسى شوند . به طور كلى مىتوان گفت :
. تمام اين روايات بايد از حيث سند و دلالت بررسى شود و در صورت صحت سند و معارض نبودن با قرآن مورد تأمل واقع شود . در واقع اينگونه روايات حتى در صورتى كه از حيث سند و دلالت صد درصد سالم و صحيح باشند ، قابل اعتماد نيستند ، زيرا با قرآن كريم مطابقت ندارد . خداوند مىفرمايد : إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُ
هامش
( 1 ) . ر . ك : معرفت ، علوم قرآن ، ص 464 460 .