تخطي إلى المحتوى الرئيسي

در پرتو وحى (فارسى) — صفحة 215

مساهمون:

ص٢١٥
خداشناسى پرسشى نمود ، حضرت فرمود : هيچ مسافرت دريا كرده‌اى ؟ عرض كرد : بلى ، حضرت فرمود : تاكنون اتفاق افتاده است كه در بين امواج دريا با خطر طوفان مواجه شوى ، نه كشتى بتواند تو را به ساحل برساند و نه شناگرى باشد كه دست تو را گرفته نجاتت دهد و رشته‌هاى اميدت يكى پس از ديگرى قطع گردد ؟ عرض كرد : بلى ، حضرت فرمود : آيا در اين وقت خود را در پناه كسى يافته‌اى كه در اين بىپناهى پناه تو باشد و بتواند تو را از اين ورطه نجات دهد ؟ عرض نمود : بلى ، حضرت فرمود : اين همان خداست كه مىپرسى . « 1 » آرى اگر ريشه دين بر فطرت بشر استوار نبود و طبيعت انسانى چنين تقاضايى را نداشت حتى انبياء هم به هيچ وسيله‌اى نمىتوانستند مسئله دين را بدين‌گونه عمومى و هميشگى كنند ، چون هيچ عرضه‌اى بدون تقاضا نتيجه مطلوب ندارد و هيچ خلاف طبيعتى قابل دوام و بقا نمىباشد !

هدف دين « 2 »

كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُواْ فِيهِ ، « 3 »
هامش
( 1 ) . مجلسى ، بحارالانوار ، ج 3 ، ص 41 ، ح 16 ، و همچنين : ج 89 ، ص 232 ، ح 14 . ( 2 ) . اين مقاله در شماره ششم مجله مكتب اسلام كه در تاريخ ارديبهشت 1338 ، مصادف با ذى القعده 1378 منتشر شده ، درج گرديده است . ( 3 ) . سوره بقره ، آيه 213 .