حال از آن دوازده مورد چهار بار در حال اضافه به ( احلام ) و رؤيا و يا ضميرى كه به رؤيا باز مىگردد استعمال شده است ، كه عبارتند از :
1 . هنگامى كه دو جوان همراه يوسف وارد زندان مىشوند و اينگونه درخواست تعبير خواب خود را مىكنند : نَبِّئْنَا بِتَأْوِيلِهِ إِنَّا نَرَاكَ مِنَ الْمُحْسِنِينَ « 1 » ؛ ما را از تعبير خواب خود آگاه كن ، ما تو را از نيكوكاران مىبينيم .
در اين آيه ضمير ( بتأويله ) به رؤيا و خواب آن دو نفر باز مىگردد .
2 . وقتى ملك مصر در خواب مىبيند كه هفت گاو چاق ، هفت گاو لاغر را و هفت سنبله سبز ، هفت سنبله خشك را مىخورند از مُعبرين خواب درخواست تعبير آن را مىكند كه جواب مىدهند : أَضْغَاثُ أَحْلَامٍ وَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيلِ الأَحْلَامِ بِعَالِمِينَ « 2 » ؛ خوابهاى پريشان [ ديدهاى ] و ما اين خوابها را نمىتوانيم تعبير كنيم .
3 . در اين هنگام آن فردى كه از زندان آزاد شده بود گفت : أَنَاْ أُنَبِّئُكُم بِتَأْوِيلِهِ فَأَرْسِلُونِ « 3 » ؛ من شما را به تعبير اين خواب آگاه مىسازم
هامش
( 1 ) . سوره يوسف ، آيه 36 .
( 2 ) . همان ، آيه 44 .
( 3 ) . همان ، آيه 45 .