* دوم : اگر به واسطه پيرى يا ترس از دزد و جانور و مانند آنها يا نداشتن وسيلهاى كه آب از چاه بكشد ، دسترسى به آب نداشته باشد .
« مسألهء 698 » اگر براى كشيدن آب از چاه ، دلو و ريسمان و مانند اينها لازم داشته باشد و مجبور باشد آنها را بخرد يا كرايه نمايد ، اگرچه قيمت آنها چند برابر معمول باشد ، بايد تهيّه كند و همچنين اگر آب را به چندين برابر قيمت آن بفروشند ، بايد آن را بخرد ، ولى اگر تهيهء آنها به قدرى پول بخواهد كه نسبت به حال او ضرر يا مشقت داشته باشد ، واجب نيست تهيّه نمايد .
« مسألهء 699 » اگر ناچار شود كه براى تهيهء آب پول قرض كند ، بايد قرض نمايد ، ولى كسى كه مىداند يا گمان دارد كه نمىتواند قرض خود را بدهد ، واجب نيست قرض كند ، بلكه نبايد قرض كند .
« مسألهء 700 » اگر كندن چاه مشقّت نداشته باشد ، بايد براى تهيهء آب چاه بكند .
« مسألهء 701 » اگر كسى بدون منّت و خوارى مقدارى آب به او ببخشد ، بايد آن را قبول كند .
* سوم : اگر از استعمال آب بر جان خود بترسد يا بترسد كه به واسطهء استعمال آن ، مرض يا عيبى در او پيدا شود يا مرض او طولانى شود يا شدّت پيدا كند يا به سختى معالجه شود ، بايد تيمّم نمايد ؛ ولى اگر آب گرم براى او ضرر نداشته باشد ، بايد با آب گرم وضو بگيرد يا غسل كند .
« مسألهء 702 » لازم نيست يقين كند كه آب براى او ضرر دارد ، بلكه اگر احتمال ضرر نيز بدهد ، چنانچه احتمال او در نظر مردم بجا باشد و از آن احتمال ترس براى او پيدا شود ، بايد تيمّم كند .
« مسألهء 703 » اگر به واسطهء يقين يا ترس ضرر ، تيمّم كند و پيش از نماز بفهمد كه آب براى او ضرر ندارد ، تيمّم او باطل است و اگر بعد از نماز بفهمد نيز بنا بر احتياط واجب ، نماز او باطل است .
« مسألهء 704 » كسى كه نمىداند آب براى او ضرر دارد ، چنانچه غسل كند يا وضو
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 132
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٣٢