نيست ؛ ولى اگر بتواند مقدارى جستجو كند ، جستجو به همان مقدار لازم است و اگر از دزد بر جان يا مال خود بترسد ، نبايد در جستجوى آب برود ؛ ولى اگر مالى كه احتمال مىدهد از بين برود به حسب حال او قابل اعتنا نباشد و ترس ديگرى نيز نداشته باشد ، جستجوى آب واجب است .
« مسألهء 691 » اگر در جستجوى آب نرود تا وقت نماز تنگ شود ، معصيت كرده ، ولى نماز او با تيمّم صحيح است .
« مسألهء 692 » كسى كه يقين دارد آب پيدا نمىكند ، چنانچه به دنبال آب نرود و با تيمّم نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد كه اگر جستجو مىكرد آب پيدا مىشد ، نماز او باطل است .
« مسألهء 693 » اگر بعد از جستجو ، آب پيدا نكند و با تيمّم نماز بخواند و بعد از نماز بفهمد در جايى كه جستجو كرده آب بوده ، نماز او صحيح است .
« مسألهء 694 » اگر بعد از داخل شدن وقت نماز ، وضو داشته باشد و بداند كه اگر وضوى خود را باطل كند ، نمىتواند وضو بگيرد يا آب پيدا نمىكند ، چنانچه بتواند بدون ضرر و مشقّت وضوى خود را نگهدارد ، نبايد آن را مگر با جِماع - به تفصيلى كه در مسألهء 412 گذشت - باطل كند .
« مسألهء 695 » اگر پيش از وقت نماز وضو داشته باشد و بداند كه اگر وضوى خود را باطل كند تهيهء آب براى او ممكن نيست ، چنانچه بتواند بدون ضرر و مشقّت وضوى خود را نگهدارد ، احتياط واجب آن است كه آن را باطل نكند .
« مسألهء 696 » كسى كه فقط به مقدار وضو يا به مقدار غسل آب دارد ، در صورتى كه بداند كه اگر آن را بريزد آب پيدا نمىكند ، چنانچه وقت نماز داخل شده باشد ، ريختن آن حرام است ، و احتياط واجب آن است كه پيش از وقت نماز نيز آن را نريزد .
« مسألهء 697 » اگر كسى بداند كه آب پيدا نمىكند ، در صورتى كه وضوى خود را باطل كند يا آبى را كه دارد بريزد ، معصيت كرده ، ولى نماز او با تيمّم صحيح است ، اگرچه احتياط مستحب آن است كه قضاى آن نماز را نيز بخواند .
رساله توضيح المسائل (فارسى) — صفحة 131
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٣١