با پارچهء طلا باف نيز مگر در حال ناچارى ، ميّت را كفن نكنند .
« مسألهء 628 » كفن كردن با پارچهاى كه از پشم ، پوست يا موى حيوان حرام گوشت تهيه شده ، در حال اختيار جايز نيست ، ولى اگر پوست حيوان حلال گوشت را به نحوى درست كنند كه به آن جامه گفته شود ، مىتوان ميّت را با آن كفن كرد و همچنين اگر كفن از مو و پشم حيوان حلال گوشت باشد ، اشكال ندارد ، اگرچه احتياط آن است كه با اين دو نيز كفن نكنند .
« مسألهء 629 » اگر كفن ميّت با نجاست خود او يا با نجاست ديگرى نجس شود ، چنانچه كفن ضايع نمىشود ، بايد مقدار نجس شده را بشويند يا ببُرند و اگر شستن يا بريدن آن ممكن نباشد ، در صورتى كه عوض كردن آن ممكن باشد ، بايد عوض نمايند .
« مسألهء 630 » اگر كسى كه براى حجّ يا عمره احرام بسته بميرد ، بايد مثل ديگران كفن شود و پوشاندن سر و صورت او - كه در حال احرام بايد برهنه باشند - اشكال ندارد .
احكام نماز ميّت
« مسألهء 631 » نماز خواندن بر ميّت مسلمان ، اگرچه بچّه باشد ، واجب است ، به شرط اين كه پدر و مادر آن بچّه يا يكى از آنان ، مسلمان باشند و شش سال بچّه تمام شده باشد .
« مسألهء 632 » نماز ميّت بايد بعد از غسل و حنوط و كفن كردن او خوانده شود و اگر پيش از آنها يا در بين آنها بخوانند ، اگرچه از روى فراموشى يا ندانستن مسأله باشد ، كافى نيست .
« مسألهء 633 » كسى كه مىخواهد نماز ميّت بخواند ، لازم نيست با وضو يا غسل يا تيمّم باشد و بدن و لباس او پاك باشد ، اگرچه احتياط مستحب آن است كه تمام چيزهايى را كه در نمازهاى ديگر لازم است ، رعايت كند و احتياط واجب آن است كه عورت او پوشيده باشد و لباس او نيز غصبى نباشد .
« مسألهء 634 » كسى كه بر ميّت نماز مىخواند ، بايد رو به قبله باشد و نيز واجب است ميّت را مقابل او به گونهاى به پشت بخوابانند كه سر ميّت به طرف راست و پاى او