و تا يك ماه يا بيشتر پى در پى خون ديد ، تا روز هفدهم نفاس و از هفدهم تا ده روز - حتى در روزهاى عادت او كه از بيستم تا بيست و هفتم است - استحاضه مىباشد و بعد از گذشتن ده روز ، اگر خونى كه مىبيند در روزهاى عادت او باشد ، خون حيض است ، چه نشانههاى حيض را داشته باشد و چه نداشته باشد و اگر در روزهاى عادت او نباشد ، اگر نشانههاى حيض را داشته باشد ، حيض و گرنه استحاضه است .
« مسألهء 549 » زنى كه در حيض عادت ندارد ، اگر بعد از زايمان خون ببيند و از ده روز بيشتر شود و استمرار پيدا كند ، بنابر احتياط واجب به عدد عادت خويشان خود مراجعه مىكند و از ابتداى ديدن خون به عدد عادت آنان را نفاس قرار مىدهد و پس از آن تا تكميل ده روز بين تروك حيض و اعمال مستحاضه جمع مىكند و اگر خويشاوندى نداشته باشد يا عادت آنان يكسان نباشد ، بايد ده روز اوّل خون را نفاس قرار دهد و ده روز دوم آن استحاضه است و خونى كه بعد از آن مىبيند ، اگر نشانههاى حيض را داشته باشد ، حيض و گرنه آن نيز استحاضه مىباشد .
غسل مسّ ميّت
« مسألهء 550 » اگر كسى بدن انسان مردهاى را كه سرد شده و او را غسل ندادهاند مس كند ( يعنى جايى از بدن خود را به بدن او برساند ) ، بايد غسل « مسّ ميّت » نمايد ، خواه در خواب مس كند يا در بيدارى ، با اختيار باشد يا بى اختيار ، حتى اگر باطن ميّت را نيز مس كرده باشد ، بايد غسل كند بلكه بنابر احتياط واجب ، مسّ بدن مردهاى كه او را به جاى غسل تيمّم دادهاند و يا هر سه غسل او با آب خالص و بدون سِدر و كافور انجام شده است نيز همين حكم را دارد .
« مسألهء 551 » براى مسّ مردهاى كه تمام بدن او سرد نشده غسل واجب نيست ، اگر چه جايى را كه سرد شده مس نمايد .
« مسألهء 552 » رساندن ناخن و استخوان به ناخن واستخوان ميّت ، باعث واجب شدن غسل است و همچنين اگر موى خود را به بدن ميّت يا بدن خود را به موى ميّت يا