اگر شك داشته باشد كه خون استحاضه است يا خونهاى ديگر ، چنانچه نشانهء آنها را نداشته باشد ، بنابر احتياط واجب بايد اعمال استحاضه را انجام دهد .
نفاس
« مسألهء 537 » از وقتى كه اولين جزء بچّه از بدن مادر بيرون مىآيد ، هر خونى كه زن مىبيند ، اگر پيش از ده روز يا سرِ ده روز قطع شود ، خون نفاس است و زن را در حال نفاس ، « نُفَساء » مىگويند ، ولى اگر بين تولد بچه و خروج خون فاصله زيادى باشد ، در صورتى حكم نفاس بر آن جارى مىشود كه عرفاً به آن خون زايمان بگويند و اگر عرفاً به آن خون زايمان نگويند ، مثل اين كه پس از گذشت ده روز از زايمان از زن خون خارج شود ، خون نفاس نيست .
« مسألهء 538 » خونى كه زن پيش از بيرون آمدن اولين جزء بچّه مىبيند ، نفاس نيست .
« مسألهء 539 » اگر خونى كه پيش از تولد بچّه از زن خارج مىشود ، سه روز يا بيشتر باشد و در ايام عادت بوده و يا داراى صفات حيض باشد و بين آن و خون نفاس كمتر از ده روز فاصله شود ، بنابر احتياط واجب بايد در روزهايى كه آن خون را مىبيند ، بين تروك حيض و اعمال استحاضه جمع كند .
« مسألهء 540 » لازم نيست كه خلقت بچّه تمام باشد ، اما اگر خون بستهاى از رحم زن خارج شود و خود زن بداند يا چهار نفر قابله يا متخصص مورد وثوق بگويند كه اگر در رحم مىماند انسان مىشد ، در صورتى خون نفاس است كه عرفاً به آن خون زاييدن گفته شود و اگر عرفاً به آن خون زاييدن گفته نشود ، حكم نفاس بر آن جارى نمىشود و اگر شك كند كه به آن خون زاييدن گفته مىشود يا نه ، بايد وظايف مستحاضه را انجام دهد و كارهايى را كه بر نفساء حرام است ترك كند .
« مسألهء 541 » ممكن است خون نفاس بيشتر از يك لحظه نيايد ، ولى بيشتر از ده روز نيز نمىشود .
« مسألهء 542 » هرگاه شك كند كه چيزى سقط شده يا نه ، يا چيزى كه سقط شده اگر