قضاى در خارج وقت لازم ندارد » . آيا اين حكم ، در مورد روزهء در سفر هم وجود دارد يا خير ؟
پاسخ : اگر جاهل باشد كه در مسافرت بايد روزه را افطار كند و روزه بگيرد ، روزهاش صحيح است و قضا ندارد و همچنين اگر به علت جهل به موضوع يا خصوصيات موضوع روزه بگيرد ( مثل اين كه سفرش به اندازهء مسافت شرعى باشد ، ولى او نداند كه به اندازهء مسافت شرعى است ) ، باز هم روزهاش صحيح است و قضا ندارد .
[ 1349 ] سؤال 60 : كسى كه در ماه رمضان ، به مقدار مسافت شرعى به سفر مىرود و در همان روز ، پيش از اذان ظهر به وطن بر مىگردد ، اگر چيزى از مفطرات روزه را انجام نداده باشد ، آيا مىتواند آن روز را روزه بگيرد ؟
پاسخ : در فرض سؤال ، وقتى به وطن رسيد ، بايد نيّت روزهء رمضان نمايد و روزهاش صحيح است .
[ 1350 ] سؤال 61 : اگر مسافرى در ماه رمضان جنب باشد و پيش از ظهر با حال جنابت به محلّ سكونت خود برسد ، آيا روزه آن روز بر او واجب است ؟
پاسخ : اگر قبل از طلوع فجر جنب شده و عمداً تا طلوع فجر بر جنابت باقى مانده يا اين كه پس از طلوع فجر در سفر عمداً خودش را جنب كرده باشد ، آن روز را نمىتواند روزه بگيرد و بايد بعد از رمضان قضاى آن را به جا آورد و اگر پس از طلوع فجر بدون اختيار جنب شده باشد ( مثل اين كه در خواب محتلم شده باشد ) ، بايد آن روز را روزه بگيرد و روزهاش صحيح است و اگر پيش از طلوع فجر جنب شده باشد ، ولى بقاى بر جنابت او تا طلوع فجر عمدى نباشد ( مثل اين كه در خواب ، پيش از طلوع فجر محتلم شود و بعد از اذان صبح از خواب بيدار شود ) ، احتياط واجب اين است كه آن روز را روزه بگيرد و بعد از رمضان نيز آن را قضا نمايد .
استفتائات (فارسى) — صفحة 353
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص٣٥٣