برهنگان گفته شده ، نماز بخواند و احتياطاً با همان لباس ، نماز را دوباره بخواند و اگر خارج كردن لباس برايش مقدور نباشد ، با همان لباس ، نماز بخواند و اين نماز كافى است . البته هر مقدار از نجاست بدن يا لباس كه تطهير آن براى بيمار حرجى نباشد ، بنابر احتياط واجب تطهير شود .
[ 673 ] سؤال 22 : بدن يا لباس برخى از بيماران بسترى در بيمارستان به واسطهء خونگيرى و . . . نجس مىشود . در صورتى كه امكان شستن بدن و تهيهء لباس پاك نباشد ، براى اداى نماز چه بايد بكنند ؟
پاسخ : در فرض سؤال ، چنانچه محذورى براى بيمار نداشته باشد ، بايد لباسهاى نجس خود ( حتى ساتر عورت ) را در آورد و بنا بر احتياط در حدّ امكان بدن را نيز تطهير كند و نماز بخواند و سپس بنا بر احتياط در صورتى كه حرجى نباشد ، نماز را در لباس نجس نيز تكرار كند و اگر خارج كردن لباس محذور داشته باشد ، بنا بر احتياط در حدّ امكان لباس و بدن را تطهير نمايد و نمازش را بخواند .
[ 674 ] سؤال 23 : در صورتى كه ملافه يا وسايل درمانى كه همراه بيمار است ، متنجس باشد و يا احتمال نجاست داشته باشد و تطهير و تعويض آن براى بيمار ، غير ممكن يا موجب مشقت باشد ، چگونه بايد نماز بخواند ؟
پاسخ : در مفروض سؤال ، نماز خواندن به همان صورت صحيح است .
[ 675 ] سؤال 24 : شخصى در محلّى زندانى شده و لباس و بدنش نجس است و مقدار آبى كه به او دادهاند ، فقط براى آب كشيدن لباس و بدن يا براى وضو گرفتن كافى است و از طرفى وسيلهاى هم براى تيمّم كردن ندارد تا بعد از آب كشيدن لباس و بدن ، با تيمّم نماز بخواند . در اين صوررت چه وظيفهاى دارد ؟
پاسخ : بايد با آن آب ، وضو بگيرد و اگر آبى باقى ماند ، بنا بر احتياط تا آن جا كه ممكن است نجاست بدن را با آن بر طرف يا كم كند و اگر آبى براى تطهير
استفتائات (فارسى) — صفحة 169
مساهمون: السيد عبد الكريم الموسوي الاردبيلي
ص١٦٩