« پدر من همين زن است جز اينكه وى پيش از اين مرد بوده و اكنون زن شده » ، سخن او درست است و هيچ كس نمىتواند آن را انكار كند . « 1 »
دليل دوم : صدق عنوان پدر و مادر براساس زمان انعقاد نطفه
از نظر شرعى ، پدر كسى است كه فرزند از نطفه ( اسپرم ) وى به وجود آمده باشد . پس از تغيير جنسيت پدر يا مادر ، بايد حالت سابق ، يعنى زمان انعقاد نطفه را ملاحظه كرد و نه حالت كنونى . از اين رو ، امام خمينى مىفرمايد :
والظاهر أنّ اختلافهما فى الإرث به لحاظ حال انعقاد النطفهء ؛ « 2 »
ظاهر آن است كه اختلاف آن دو در ارث ، به لحاظ حال انعقاد نطفه است .
البته كلام فوق در بحث ارث است ، ولى بحث « عناوين نسبى » با بحث « ارث » داراى ارتباط مىباشد . بنابراين ، مىتوان گفت : اگر پدر تغيير جنسيت دهد ، زن فعلى ، مادر محسوب نمىشود ؛ چه اين كه ، شخص فعلى ، وضع حمل نداشته است و نسبت « مادر و فرزند » وقتى صحيح است كه فرزند در رحم وى پرورش يافته باشد و آن زن ، بچه را به دنيا آورده باشد .
البته در غالب موارد ، « وضع حمل » و « تولد فرزند از مادر » وجود دارد و در برخى موارد شاهد تولدهاى آزمايشگاهى يا تولدهاى خارج رحم هستيم . پس تعبير دقيقتر در مورد نسبت « مادر و فرزند » آن است كه گفته شود : مادر كسى است كه فرزند از تخمك او به وجود آمده است .
با اين توضيح معلوم مىشود كه هرگاه پدر تغيير جنسيت دهد ، زن فعلى ، مادر محسوب نمىشود ؛ چون فرزند از تخمك او به وجود نيامده است . آيتالله محمد مؤمن مىگويد :
پدر كسى است كه از نطفهء او ، فرزند به وجود آمده باشد و اين عنوان ، بر كسى كه فرزند را در شكم خود حمل كرده و سپس او را زاييده ، صدق نمىكند ،
هامش
( 1 ) . سيد محسن خرازى ، تغيير الجنسيهء ، فقه اهل البيت عليهم السلام ، عربى ، ش 23 ، ص 258 .
( 2 ) . امام خمينى ، تحرير الوسيلة ، ج 2 ، ص 559 .