1992 م كه جانشين توضيح كلّى شمارهى 7 شد ، كه آن را منعكس كرده و گسترش بيشترى مىداد . كميته در اين توضيح كلّى تأكيد مىكند :
« هدف مفاد مندرج در مادّهى 7 ، هم حمايت از شأن و مقام فرد ، و هم حمايت از تماميّت جسمى و روحى او است . وظيفهى دولت عضو است كه از طريق اقدامات قانونى يا ساير اقدامات لازم ، به حمايت از هر شخص در برابر اعمالى كه در مادّهى 7 ممنوع شده است ، بپردازد ؛ خواه فرد مرتكب اين اعمال ممنوعه مقام رسمى داشته باشد ، و خواه خارج از مقام رسمى خود بوده يا در مقامى خصوصى باشد . . . متن مادّهى 7 اجازهى هيچ محدوديتى را نمىدهد . كميته همچنين تأكيد مجدّد دارد كه حتّى در وضعيتهايى كه براى عموم جنبهى اضطرارى دارد . . . هيچ عدولى از مادّهى 7 مجاز نيست ومفاد آن بايد به قوّت خود باقى باشد . كميته همچنين متذكّر مىشود كه براى تخطّى از مادّهى 7 به هر دليل ، به هيچ توجيه يا شرايط مخفّفه ، از جمله دستور يك مقام ارشد يا مقام دولتى ، نمىتوان متوسّل شد . » « 1 » « كميته همچنين لازم نمىداند كه فهرستى از اعمال ممنوعه تهيه كند يا تمايزهاى آشكارى ميان انواع متفاوت تنبيه يا چگونگى رفتار بگذارد ؛ تمايزات بستگى به ماهيت ، هدف و شدّت انجام شده دارد . . . » . « 2 » كميتهى حقوق بشر ، همچنين متذكّر مىشود ممنوعيّت شكنجه و رفتار ، يا تنبيه بىرحمانه ، غيرانسانى ، و تحقيرآميز شامل تنبيه بدنى نيز مىگردد :
« ممنوعيّت ذكر شده در مادّهى 7 فقط به اعمالى كه باعث درد جسمانى مىشوند ، مربوط نمىشود ؛ بلكه ، اعمالى را كه موجب رنج روانى قربانى مىگردد نيز شامل است . علاوه آن كه ، به نظر كميته ، ممنوعيّت بايد شامل تنبيه بدنى ، از جمله شامل مجازاتهاى شديدى باشد كه به عنوان تنبيه ، به سبب ارتكاب جرم يا به عنوان اقدامى تربيتى و انضباطى ، دستور داده مىشوند . از اين لحاظ
هامش
( 1 ). General Comment No . : Replaces general comment concerning prohibition of torture and cruel treatment or punishment ( Art . ) , / / .( 2 ). Ibid .