حديث آن صحيح است و در حدود 144 حديث عنوان حسن را دارد و مقدار 2128 حديث موثّق و 302 حديث قوى وجود دارد و مقدار 7480 حديث آن ضعيف است . « 1 »
توضيح جهت دوم :
اين روايات از حيث دلالت داراى يك مضمون نيستند و به چند دسته تقسيم مىشوند :
دسته اول : برخى از اين روايات مربوط به تحريف معنوى است كه از محل نزاع ما خارج است .
دسته دوم : پاره از اين روايات دلالت بر اختلاف قرائت داردكه از محل بحث تحريف خارج است .
دسته سوم : رواياتىكهدر مقامتوضيح ياتفسير يكآيه وارد شده است كه برخى گمان كردهاند آنچه به عنوان تفسير آيه واقع شده است در واقع از متن قرآن كريم بوده است .
مانند اين حديث شريف :
رَوى الكُلينى بأسنادِهِ عَنْ موسى بن جعفر عليه السلام في قوله تعالى : اولئك الَّذينَ يَعْلم اللَّه ما فى قُلُوبِهُم فاعرض عَنْهم و عِظْهم وَ مَثّل فى أَنْفسهم قَوْلًا بليغا . انه - عليه السلام - تلاهذه الاية إلى قوله : « فاعرض عنهم » و اضافَ : « فَقَد سَبَقَتْ عَلَيْهم كَلِمةُ الشَّفاءِ وَ سَبَقَ لَهُمَ الْعَذاب » وتلا بقيّة الاية . « 2 »
محدث نورى فرموده :
ظاهر سياق خبر آن است كه اين زياده از قرآن است و تفسير نيست . « 3 »
علامه مجلسى و ديگران تصريح دارند به اين كه اين جمله
عنوان
هامش
( 1 ) . دراسات في الحديث و المحدثين ، ص 137 .
( 2 ) . روضه كافى 8 / 184 .
( 3 ) . فصل الخطاب ، ص 275 .