تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اصول فقه شيعه (فارسى) — صفحة 289

مساهمون:

ص٢٨٩

تحرير محلّ بحث

بحث در اين است كه آيا استعمال لفظ مشترك در اكثر از معناى واحد جايز است يا نه ؟ آيا مىشود كلمهء « عين » را در استعمال واحد ، در دو معنا يا بيشتر استعمال كرد ؟ اگرچه اين بحث ، در مورد عنوان مشترك لفظى مطرح است ولى ملاك بحث عموميت دارد و آن مطلق استعمال لفظ در دو معنا يا بيشتر است خواه آن دو معنا ، حقيقى باشند - مثل مشترك لفظى - يا هر دو مجازى باشند يا يكى حقيقى و ديگرى مجازى باشد ، مثل اين كه كلمهء « أسد » را استعمال كنند در استعمال واحد - بدون اين كه كلمهء « أسد » تكرار شود ، بلكه يك « رأيت أسداً » بگويد - و هم معناى حقيقى ، يعنى « حيوان مفترس » و هم معناى مجازى ، يعنى « رجل شجاع » را اراده كند . قبل از وارد شدن به اصل بحث ، بايد دو جهت را مورد بررسى قرار دهيم : جهت اوّل : آيا عنوان بحث اين است كه « استعمال لفظ در اكثر از معنا جايز است يا نه » ؟ « 1 »
هامش
( 1 ) - روشن است كه مراد از اين جواز ، جواز شرعى نيست بلكه مراد اين است كه آيا از ناحيهء واضع ، ترخيصى در اين زمينه صورت گرفته است يا نه ؟
اصول فقه شيعه (فارسى) — صفحة 289 | الشيخ فاضل اللنكراني