تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دانشنامه احاديث پزشكى (فارسى) — صفحة 305

مساهمون:

ص٣٠٥
1694 . امام صادق عليه السلام : سركه ، نيكو خورشى است . تلخه را مىشكند ، قلب را زنده مىسازد ، لثه را استحكام مىبخشد و جنبندگان شكم را مىكُشد . 1695 . امام صادق عليه السلام : سركه ، عقل را استحكام مىبخشد . 1696 . امام صادق عليه السلام : سركه ، دل را روشن مىكند . 1697 . امام صادق عليه السلام : خورش ساختن سركه ، شهوت زنا را ريشه‌كن مىكند .

25 / 2 خواصّ سركه شراب

1698 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسانِ هيچ خانه‌اى كه در آن سركه باشد ، نانشان بىخورش نمىمانَد . برترين سركه شما نيز سركه شرابتان « 1 » است . 1699 . امام صادق عليه السلام هنگامى كه نزد ايشان از سركه شراب ياد شد : آن ، جنبندگان شكم را مىكُشد و دهان را استحكام مىبخشد . 1700 . امام صادق عليه السلام : سركه شراب ، لثه را تقويت مىكند ، جنبندگان شكم را مىكُشد و عقل را استحكام مىبخشد . 1701 . امام كاظم عليه السلام : سركه شراب ، لثه را استحكام مىبخشد . ر . ك : ج 1 ، ص 451 ( آنچه براى درمان كِرم‌هاى شكم ، سودمند است / سركه شراب ) .
هامش
( 1 ) علّامه مجلسى مىگويد : گفته شده : مقصود از سركه شراب ، آن شرابى است كه با عمل‌آورى ، به سركه تبديل مىشود ، يا مقصود ، هر سركه‌اى است كه در اصل ، شراب بوده است ، البتّه مشروط به آنكه تبديل انگور به سركه ، بدون آنكه تبديل به شراب شود ، امكان‌پذير باشد ، چنان‌كه اين گونه بسيار ادّعا مىشود . [ فيروزآبادى ] در القاموس گفته است : « سركه ، حالت اسيدىشده آب انگور و مانند آن است . بهترين نوع آن هم سركه شراب است ، تركيب‌يافته از دو جوهرِ : گرم و سرد ، و سودمند براى : معده ، لثه ، زخم‌هاى بدخيم ، خارش ، نيش‌زدگى گزندگان ، [ درمان ] افيون‌خوارى ، سوختگى با آتش ، دندان‌درد ، بخارهاى داغ درونى حاصل از استسقا ، و سرانجام [ درمان ] دشوارى شنوايى ، پيچيدن صدا در گوش ، و وِزوِز كردن آن » . ظاهراً مقصود از سركه شراب ، سركه‌اى است كه از شراب انگور حاصل مىآيد ؛ چرا كه آن را غالبا به همين نامِ « شراب » مىخوانند . صاحب بحر الجواهر گفته است : « سركه شراب ، آن است كه [ در تهيّه‌اش ، ] از شراب ، افشره‌اى بسازند و از صافى بگذرانند و به هر ده رطل از صد رطل ، يك رطل سركه انگورِ درجه يك بيفزايند و آن‌گاه آن را در خمره‌اى قيراندود ، در آفتاب بگذارند » . ( بحار الأنوار ، ج 62 ، ص 162 )