فصل سيزدهم : انجير
1623 . مكارم الأخلاق به نقل از ابو ذر : سينىاى از انجير به پيامبر صلى الله عليه و آله هديه شد . به اصحابش فرمود : « بخوريد ؛ چراكه اگر بنا بود بگويم ميوهاى از بهشت است ، همين ميوه را مىگفتم ؛ زيرا ميوهاى است بدون هسته . آن را بخوريد ؛ زيرا بواسير را ريشهكن مىسازد و براى نقرس « 1 » سودمند است » .
1624 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : انجير ، تازه و خشك ، بخوريد ؛ چرا كه بر قدرت همبسترى مىافزايد ، بواسير را ريشهكن مىكند ، و براى درمان نقرس و سردىِ مزاج ، سودمند است .
1625 . امام على عليه السلام : خوردن انجير ، انسدادها را نرم مىكند و براى بادهاى قولنج ، سودمند است . در روز ، از آن فراوان بخوريد و آن را در شب هم بخوريد ؛ امّا فراوان ، نه .
1626 . امام رضا عليه السلام : انجير ، بوى بد دهان را مىبرد ، استخوانها را استحكام مىبخشد ، درد را مىبرد و با وجود آن ، ديگر به دارويى نياز نيست .
هامش
( 1 ) نقرس ، ورمى است همراه با درد كه در مفاصل پايين پا و انگشتان ، بروز مىكند ( مجمع البحرين : ج 3 ص 1823 ) .