فصل دوّم : آلو
1497 . طبّ الأئمّة عليهم السلام به نقل از جابر بن يزيد جعفى : مردى نزد امام باقر عليه السلام ، از تلخهاى كه در درون او به جوشش آمده بود تا جايى كه نزديك بود ديوانه شود اظهار ناراحتى كرد .
امام عليه السلام به او فرمود : « آن را با آلو فرو بنشان » .
1498 . امام صادق عليه السلام : آلو در حالت ناشتا تلخه را فرو مىنشاند ، هر چند كه بادها را نيز تحريك مىكند .
1499 . طبّ الأئمّة عليهم السلام به نقل از ازرق بن سليمان : از امام صادق عليه السلام درباره آلو پرسيدم . فرمود : « براى تلخه مفيد است و مفاصل را نيز نرم مىكند ؛ امّا از آن ، زياد مخور كه سرانجام ، در مفصلهايت ، بادهايى بر جاى مىنهد » .
1500 . الكافى به نقل از زياد قندى : بر امام كاظم عليه السلام درآمدم ، در حالى كه نزد ايشان ظرف آبى قرار داشت و چند آلوى سياه كه همان زمان ، هنگام چيدنش بود در آن ديده مىشد .
فرمود : « حرارت ، در من بالا گرفته و آلوى تازه حرارت را خاموش مىكند و صفرا را فرو مىنشاند . خشكِ آن نيز خون را آرام مىكند
و دردهاى بىدرمان را از تن بيرون مىكشد » . « 1 »
هامش
( 1 ) در مكارم الأخلاق به همين مضمون و با اين تفاوت كه در آن ، عبارت « بر امام رضا عليه السلام درآمدم . . . » آمده است .