تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دانشنامه احاديث پزشكى (فارسى) — صفحة 583

مساهمون:

ص٥٨٣
988 . امام صادق عليه السلام : اگر از آلتت چيزى از مَذْى يا وَدْى بيرون آيد و در حال نماز باشى ، نه آن را بشوى ، نه نماز را بشكن و نه وضوى خود را به سبب آن ، باطل بدان ، هر چند كه [ از فراوانى ] به پسِ تو نيز رسيده باشد ؛ چرا كه اين آب به‌منزله آب بينى است . هر چيز هم كه پس از وضو از تو بيرون مىآيد ، از رگ‌هاى پشت ( غدّه‌ها ) يا از بواسير است و چيز مهمى نيست . آن را از جامه‌ات مشوى ، مگر اين كه جامه را آلوده كند . 989 . كتاب من لا يحضره الفقيه : روايت شده كه مَذْى و وَذْى ، به‌منزله آب دهان و آب بينى است ؛ نه شستن جامه از آن لازم است و نه شستن آلت . 990 . امام صادق عليه السلام : منى ، مَذْى ، وَدْى و وَذْى ، از آلت بيرون مىآيند . مَنى ، آن چيزى است كه به سببش استخوان‌ها شُل مىشوند و بدن سست مىگردد و موجب غسل است . مَذْى از شهوت بيرون مىآيد و در آن چيزى نيست . وَدْى ، آن چيزى است كه پس از پيشاب بيرون مىآيد . وَذْى هم آن چيزى است كه به سبب بيمارىها بيرون مىآيد و در آن ، چيزى نيست .

13 / 3 نمونه‌هايى از بيمارىهاى زنان

الف قطع شدن عادت ماهانه

991 . امام كاظم عليه السلام : خون عادت را گاه باد ، بند مىآورد ، بىآنكه آبستنى در ميان باشد .