4 / 4 سپاسگزارى
217 . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون بنده بيمار شود ، خداوند ، دو فرشته را به سوى او مىفرستد و مىفرمايد : « بنگريد او به عيادتكنندگان خويش ، چه مىگويد » . اگر هنگامى كه آنان نزد او آمدند ، خداوند را سپاس و ستايش گفت ، آن سپاس و ستايشِ وى را نزد خداوند عز و جل مىبرند ؛ هر چند البته خداوند ، خود ، آگاهتر است . پس خداوند مىفرمايد : « بندهام بر من حق دارد كه اگر او را به سوى خويش ببرم ، به بهشتش درمىآورم و اگر او را شفا دهم ، گوشتى بهتر از گوشت وى ، و خونى بهتر از خون وى برايش جايگزين مىسازم و از گناهان او درمىگذرم » .
218 . الكافى به نقل از عرزمى ، از پدرش ، از امام صادق عليه السلام : « هر كس شبى بيمار باشد و اين بيمارى را به جان بپذيرد و سپاس آن را به درگاه خداوند بگزارد ، آن شب ، برايش همانند عبادت شصت سال است » .
از امام عليه السلام پرسيدم : پذيرفتن بيمارى چيست ؟
فرمود : « بر آن شكيبايى كند ، ديگران را از آنچه در اين شب بيمارى بر او گذشته است ، خبر ندهد ، و چون شب را به صبح آورد ، خداوند را بر آنچه بوده است ، سپاس گويد » .