و امر مجرور مىشوند .
عملته ( يس 35 ) و ما تشتهيه ( 71 زخرف ) بحذف الهاء فيهما ابوبكر و باثباتها حفص و كذالهاء فى يخلد فيه ( فرقان 69 ) كما مر .
- 5 كلمهء لتكلموا ( بقرة 185 ) يغشى ( اعراف 54 ) يمسكون ( اعراف 170 ) يغشى ( رعد 3 ) و ليوفوا ( حج 29 ) ابوبكر از باب افعال قرائت نموده و حفص از باب تفعيل ولى در دو كلمهء و ليبدلنهم ( نور 55 ) و منجوك ( عنكبوت 33 ) به عكس نامبرده قرائت نمودند يعنى ابوبكر از باب تفعيل و حفص از باب افعال .
سه كلمهء قرح در ( آل عمران 140 ) و ديگرى نيز در همين آيه و القرح در ( 171 آل عمران ) بضم قاف ابوبكر و بفتح آن حفص و نيز سه كلمه ضعف ( روم 54 ) و نيز رهب ( قصص 32 ) بضم اول آنها ابوبكر و بفتح آن حفص .
- در قال ( الانبياء 4 ) و نيز در قال ( زخرف 24 ) ابوبكر به صيغه امر قرائت نمود و حفص به صيغه ماضى .
- در عقدتم ( مائدة 89 ) و قدرنا ( حجر 60 ) و نيز قدرنا ( 57 نمل ) و فعززنا ( يس 14 ) و نزل ( حديد 16 ) ( و سعرت تكوير ) بتخفيف قاف و دال و زاى و عين ابوبكر به تشديد آنها حفص .
- آنچه جزء و نكر در قرآن دارد بضم زاى و كاف به قرائت ابوبكر و به سكون زاى و كاف به قرائت حفص و همچنين عربا ( الرحمن 37 ) به سكون راى ابوبكر و بضم آن حفص و نذرا ( مراسلات 6 ) همچنين .
- در چند كلمه در فتح آن و كسر آن اختلاف دارند انها ( انعام 109 ) بكسر همزه بخلاف عنه ابوبكر و بالفتح حفص و ان الله ( انفال 19 ) و انك ( طه 119 ) و همچنين 12 كلمه ان از
هزار و يك نكته (فارسى) — صفحة 417
مساهمون: حسن حسن زاده آملى
ص٤١٧