- ليس البر ( بقره 177 ) و وصية ( بقره 240 ) و معذرة ( اعراف 164 ) و متاع ( يونس 23 ) و يعقوب ( هود 71 ) و جزاء ( كهف 88 ) بضم الهمزه بلا تنوين ابوبكر و بالنصب مع التنوين حفص ) و الخامسة ( 9 نور ) و الريح ( سباء 12 ) و تنزيل ( يس 5 )
اللَّهَ رَبَّكُمْ وَ رَبَّ
( صافات 127 هر سه كلمه ) و سواء ( جاثيه 21 ) مثل ( ذاريات 23 ) نزاعة ( معارج 16 ) اين پانزده كلمه را ابوبكر به رفع قرائت نموده و حفص به نصب و نيز در دو كلمهء فعل يكى يتخذها ( لقمان 6 ) و ديگرى فاطلع ( غافر 37 ) در اين دو فعل نيز به رفع ابوبكر و به نصب حفص و همچنين دو كلمهء نكذب و نكون ( انعام 27 ) بضم باء در هر دو ابوبكر و به فتح در هر دو حفص و سه كلمهء فتنتهم ( انعام 23 ) و اربع ( نور 6 ) و ثلث ( نور 58 ) به عكس قرائت شده يعنى ابوبكر به نصب و حفص به رفع قرائت نمودند - و دو كلمهء عالم الغيب ( مؤمنون 92 ) و الكواكب ( صافات 6 ) ابوبكر به رفع عالم و كواكب قرائت نمود و حفص بكسر آن دو - ولى در چهار كلمه به عكس كه آن دو كلمهء اليم است يكى سبا 5 و ديگرى جاثيه 11 و يك كلمه رب المشرق مزمل 9 ) و ديگرى خضر ( انسان 21 ) در اين چهار موضع ابوبكر به جر قرائت نمود و حفص برفع - و در كلمهء غير اولى ( نور 31 ) به نصب غير ابوبكر و به جر آن حفص - و در مودة بينكم ابوبكر و به غير تنوين و جر نون حفص - و در يجعل ( فرقان 10 ) به رفع ابوبكر و به جزم حفص ) و در يضاعف و يخلد فيه هر دو در ( فرقان 69 ) برفع فاى يضاعف و دال يخلد و ترك هاى فيه ابوبكر و به جزم فاء و دال و اشباعها حفص ) و نيز در سه كلمهء موهن كيد ( انفال 18 ) و متم نوره ( صف 8 ) و بالغ امره ( طلاق 3 ) به تنوين موهن و متم و بالغ قرائت نموده و به نصب كيد و نور و امر و حفص بىتنوين كه اضافه بما بعدشان ميشوند و كيد و نور