بركات و فيضهاى الهى بر اثر استقامت است ،
إِنَّ الَّذِينَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ فِي الْآخِرَةِ وَ لَكُمْ فِيها ما تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ وَ لَكُمْ فِيها ما تَدَّعُونَ نُزُلًا مِنْ غَفُورٍ رَحِيمٍ
« 1 » .
ميرزاى شيرازى و ميرزا حسين قاضى ، قدّس سرّهما
در شب پنجشنبه 21 رجب المرجّب 1387 ه ق - 3 / 8 / 1346 ه ش ، از محضر مبارك استاد علامه طباطبائى با تنى چند از افاضل دوستان استفاده مىكرديم ، در حاشيه جلسه درس ، سخن از استادش مرحوم آقاى قاضى و اساتيد و شاگردانش به ميان آمد از آن جمله فرمودند : آن مرحوم اساتيد بسيار ديده است - و چند نفر را نام بردند - تا اينكه فرمودند : پدر او مرحوم حاج ميرزا حسين قاضى تفسير سوره فاتحه و سوره انعام نوشته است و من ديدم ولى اكنون نمىدانم كى دارد و در دست كيست . و فرمودند حاج ميرزا حسين قاضى از شاگردان مرحوم ميرزاى شيرازى بود و چون از نزد ميرزا خواست خداحافظى كند و به تبريز برود ، مرحوم ميرزا به او گفت حالا كه ميروى شب و روزى يكساعت به خود بپرداز . بعد از چندى كه مرحوم ميرزا از ديگران درباره مرحوم حاج ميرزا حسين قاضى حال پرسيد در جواب گفتند : آقا آن يكساعت تبديل به 24 ساعت شد كه همواره در مراقبت و حضور و عزلت بود . اما عزلتى كه : هرگز ميان حاضر و غائب شنيدهاى / من در ميان جمع و دلم جاى ديگر است . راقم گويد كه در صبح روز پنجشنبه 20 شعبان المعظم 1387 ه ق - 2 آذر 1346 ه ش در قم بحضور شريف مرحوم آية اللّه حاج سيد حسين قاضى طباطبائى پسر عموى آية اللّه حاج سيد على قاضى - قدّس سرّه - تشرف حاصل كردم ، مطالبى از آن جناب يادداشت كردم از آن جمله موضوع مراقبت و حضور دائمى مرحوم سيد حسين قاضى و گفتار ميرزاى شيرازى با ايشان بود چنان كه از استاد علامه طباطبائى نقل كردهايم .
هامش
( 1 ) - سورهء فصلت ( 41 ) : 31 - 34 .