و شناسائى و توجه به خدا و پرستش او مىداند كه فرمود :
أَ فَحَسِبْتُمْ أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ .
« 1 »
وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ
« 2 »
انسان بواسطهء آفرينش ويژهاش كه از ماده و روح مجرد تركيب يافته و براى تكامل و رجوع الى الله لياقت دارد ، موجود ممتاز و برگزيدهاى است كه فرمود :
وَ لَقَدْ كَرَّمْنا بَنِي آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِي الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ
. . .
وَ فَضَّلْناهُمْ عَلى كَثِيرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا
« 3 »
كوتاه سخن
در بينش اسلام انسان موجودى است كه از بدن مادى و روح مجرد ملكوتى تركيب يافته است . و بدينجهت داراى دو زندگى است . زندگى مادى و دنيوى كه مربوط است به تن او و حيات روحانى و معنوى كه مربوط است به روح و روان او . طبعا نسبت به هريك از آن دو زندگى نيز سعادت و شقاوتى دارد .
زندگى دنيوى و زندگى معنوى انسان از يكديگر جدا نيستند بلكه در بينشان كمال ارتباط برقرار مىباشد . اسلام هم به زندگى دنيوى انسان عنايت دارد و هم به زندگى اخروى او . برنامهء او را چنان تنظيم كرده كه به هيچيك از آنها لطمهاى وارد نشود .
هامش
( 1 ) - مومنون 115
( 2 ) - ذاريات 56
( 3 ) - اسراء 7