طبيعت حد اكثر بهره را مىبريم .
قرآن ، اين انديشه را باطل مىسازد و مىگويد : اى انسان ! مپندار كه فلان نژاد بر تو برترى دارد يا خدا او را بر تو فضيلت داده است ، حتى چه بسا خردش از تو كمتر باشد يا زمينش از زمين تو سخاوتمندتر نباشد در نتيجه او كمتر از تو در معرض رحمت الهى باشد پس تمدن به تو نزديكتر است ولى تقدم از آن كسى است كه براى دست يافتن به آن بكوشد و واپس ماندگى محصول عمل ملتى است كه نخواهد براى اعتلاء تلاش كند . هر كس پيش افتاده يا واپس مانده به سبب عمل اوست .
آرى ، مىپندارم كه اشاعه اين فكر در ميان ملل مستضعف آنان را به فعاليت وامىدارد تا اساس تمدن خويش بر پايه محكمى بگذارند و از يوغ مستكبران رهايى يابند .
تفسير هدايت (فارسى) — صفحة 96
مساهمون: احمد آرام
ص٩٦