كرد . زيرا او از صالحان بود . يعنى نيتى سالم و قلبى مخلص و اخلاقى عالى داشت .
خداوند چنين دعاى نوح ( ع ) را اجابت كرد
[ 76 ]
وَ نُوحاً إِذْ نادى مِنْ قَبْلُ فَاسْتَجَبْنا لَهُ فَنَجَّيْناهُ وَ أَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ
و نوح را ياد كن كه پيش از آن ما را ندا داد و ما به او پاسخ داديم . آنان بد مردمى بودند و ما همه را غرقه ساختيم . » اين آيه اهميت دعا را بيان مىدارد . نوح در اداى رسالت خويش صبر و استقامت نشان داد و در اطاعت پروردگارش اخلاص مىورزيد . / 350 آن گاه كه امت منحرف او با خطر طوفان مواجه شد و هيچ كس و هيچ چيز نمىتوانست در برابر آن مقاومت كند حتى كشتى نوح هم در برابر آن چون پر كاهى مىنمود ، نوح از خدا خواست كه او و كسانى را كه همراه او هستند نجات دهد و مشمول لطف و عنايت خود گرداند . آيه براى استجابت دعا به دو شرط اشارت دارد :
الف : عمل در مسير دعا . يعنى انسان وقتى دعا مىكند نبايد بدون هيچ عملى كه انجام دهد منتظر اجابت باشد . يا خداى خود را بخواند و باز هم به دنيا و امور دنيوى مشغول باشد و نوح مدت 950 سال هم دعا كرد و هم جهاد .
ب : خشوع و تضرع در برابر خداى متعال . به گونهاى كه انسان خود را در برابر پادشاه جبار آسمانها و زمين احساس كند . اما اگر خدا را بخواند و فكرش جاى ديگر در پى امور مادى باشد يا خود وابسته به اشخاص ديگر ادب دعا را رعايت نكرده است . و راهى براى استجابت باقى نگذاشته .
دعايى كه با شرايط انجام گرفته باشد بسا ممكن است كسى را از اعماق تاريك چاه بر تخت سلطنت فرابرد ، چنان كه يوسف را برد يا كسى را كه در برابر پادشاهى ستمگر دست بر بسته قرار گرفته و بى درنگ او را در آتش خواهند افكند ، از سوز آتش برهاند و آتش را بر او گلستان كند چنان كه دعاى ابراهيم چنين اثرى بخشيد . يا كسى را كه در دايرهء فروبسته فقر و مرض گرفتار آمده و مال دنيا از دست